To boek of niet to boek.

To boek of niet to boek

Vandaag weer eens een gewone blog. Waarom? Heb ik daarvoor een reden nodig? Niet echt. Het is immers mijn blog. Dus geen zin in een receptloze blog? Dan vooral niet verder lezen en eind deze week terugkomen. Maar leest u wel dan wordt dat ook gewaardeerd.

In mijn hoofd ging het deze eerste maand met ups en downs. Had ik de smaak te pakken en zat ik volop in een goede dag dan ging ik enorm hard en lekker op de “high” van een soort hormonaal geluk. Maar dan ging ik wel zo hard dat daarna de onvermijdelijke down kwam. Met andere woorden, mijn hormonen en daarmee mijn leven waren niet in balans. De dagen na een dergelijke high kan het dan zijn dat ik mij behoorlijk neerslachtig voelde, weinig energie had en het leven als zwaar ervoer. Dan moest ik die dagen weer gas terugnemen. Het is het gevolg van de burnout. Dat het vlammetje oplaait en vervolgens weer op waakstand gaat. En dus heb ik nu (eindelijk) wat keuzes gemaakt.

Het ontwarren en doorhakken van knopen komt voort uit het willen van meer balans. Daardoor probeer ik nu eindelijk eens goed in de spiegel te kijken. Knappe vent trouwens die gozer in de spiegel. Maar in alle serieusheid. Waardoor komen die ups en downs en hoe krijg ik het allemaal wat meer op een normale rit? Nu is het vliegen of vallen zogezegd. En ik wil minder hobbelig. Wat meer geasfalteerd in plaats van de landweg waar ik mij nu op bevind.

Soms heb je een flinke aanloop nodig om de sprong daadwerkelijk te wagen. En het is net of ik mijn aanloop eindelijk bereikt hebben. Alsof de ogen geopend zijn. En dus heb ik besloten goed te kijken naar wat er allemaal moet, wat ik wil en of dat niet minder kan. En ja er zijn dingen die minder kunnen. Het niet realistische sporten waar ik mee bezig ben. Drie keer in de week je spullen pakken is niet realistisch voor ons met onze bende van drie en alles wat er vooral nog meer gewild wordt. Want niet alleen ik heb ambities, ook de heldin. En dus waren we beide al gauw 3x in de week afzonderlijk van elkaar aan het sporten en doordeweeks 4 avonden de hort op. Het was even doorbijten maar ik heb daar mijn eerste ambities verlaagd. Wat wil ik nu met sporten en hoe bereik ik dat? Voor mij is dat in balans en fit blijven. En dat kan best een tandje minder. Daar was de eerste ontwarring van wat er tijd kost.

En wat wil ik met de toch wel constante druk van het koken? Nu kook en ontwikkel ik circa 2 nieuwe recepten in de week. Leuk maar wel een kwestie van elk weekend dus aan de bak of kook en de fotografie regelen. Dat houdt ook in dat wij vaak in de middag eten want anders heb ik te weinig licht. Leuk? Vaak wel. Een verplichting? Dat ook. Altijd nodig? Niet echt.

Het was een geheim maar ach nu ik toch aan het delen ben…. Ik heb in de praktijk al bijna weer een half boek geschreven. Jazeker. Achter de schermen werd er toch weer gewerkt aan boek deel 2. Ruim 20 recepten liggen al klaar.  En dus werden het al gauw toch 2 a 3 recepten in de week bedenken en maken. En toen toch weer die spiegel. Weer die knappe vent en weer de realiteit. Wil ik eigenlijk nog wel een tweede boek? En wil een uitgever nog een boek van mij? Laat ik het voor mezelf even ontrafelen. En voor jullie.

Wat leverde het eerste boek mij wel of niet op? Trots zeker. Ik kan mezelf er mee op de borst kloppen. Niet te hard want het is best een dik boek. Ik vind het ook gaaf dat ik mensen met mijn recepten blij maak. Het maken zelf en het uiteindelijk vasthouden van een boek was wel een bucketlistmoment. Maar de keerzijde is dat het mij ook wel wat heeft gekost. Veel stress, tijd en ook wel angst dat mensen het niets zouden vinden. Ik mag en wil niet klagen over de verkoop tot heden maar ik ben niet voorbij de 1e druk. Ik ben er daardoor ook wel achter gekomen dat ik veel meer mensen bereik met mijn blog als dat ik met mijn boek doe. Er is nou eenmaal ontzettend veel keuze en boekhandels kiezen logischerwijs ook vaak voor de bestsellers.

Ik heb een redelijk lopende blog dus waarom zou ik nu nog alle stress en moeite doen voor nog een boek? Die droom heb ik toch al bereikt? Ik ben er niet rijk of beroemd van geworden en dat was mijn doel niet. Maar hoewel de kritieken goed waren maakte dat dus niet automatisch een bestseller. En ik heb aan de andere kant ook helemaal niet zo’n behoefte om op een podium te staan en dat iedereen maar wat van mij vindt. Natuurlijk klinkt dat dubbel. Want je schrijft een openbare blog. Maar daar zit gevoelsmatig toch een heel internet tussen. Ik merk dat ik gewoon niet wil dat mensen zo dichtbij komen dat ze wat over mij gaan vinden. Over mijn boek en recepten prima maar van mij als persoon of van mijn gezin daar blijf je van af.

De waardering en veren van vrienden en familie voor het boek was top maar krijg ik ook deels uit mijn blog. En wat is mijn conclusie dan? Voorlopig heb ik besloten geen boek te schrijven en het bij mijn blog te houden. Het avontuur was leuk maar het eindigt voor mij even hier. En wat doe ik dan met al die nieuwe al in het geheim gemaakte recepten? Die deel ik met jullie de komende tijd. En echt er zitten pareltjes tussen. Wat dacht je van een zelfgemaakte kipburger? Een chocolade pindakaascheesecake? Pasta met mozzarellaballetjes of zelfgemaakte gnocchi? Appelbollen, kipkluifjes met sriracha, of pulled chicken tortilla? Dat dus allemaal. Maar niet in boek. Wel op de blog. Het vraagt enkel wat geduld van jullie maar het komt er allemaal aan.

Dat ik voor nu een keuze heb gemaakt geeft enorm veel rust en tijd. Daarnaast heb ik besloten te stoppen met constant racen. Van doel tot doel, van telkens moeten. Ik maak wel plannen maar als ik het de ene dag niet haal dan komt het een andere dag. En zo zijn er door mij meer keuzes gemaakt maar omdat deze blog al wat aan de lange kant is, zal ik jullie niet teveel vervelen daarmee.

Enkele keuzes probeer ik nu enkele weken uit. En ik slaap veel beter, ben minder gehaast, rustiger en gezelliger thuis en ik ervaar sinds een jaar (!) geen stress meer. Daarbij besef ik mij dus ook dat ik dus een jaar lang echt heel veel stress heb gehad. Een druk die zo bij mij hoorde dat ik niet meer wist hoe het voelde zonder. Maar nu wel dus. En geloof me als ik zeg dat ik dat gevoel niet meer kwijt wil.

Voor nu voelen deze keuzes als een warm bad. De komende tijd gaan we zien of het water nog net zo warm blijft of dat ik weer nieuwe plannen maak. Maar ik heb mezelf en thuis beloofd niet meer dan 1 groot plan per keer te hebben en uit te voeren. Hopelijk blijf ik daarmee nu echt weg uit de valkuil die burnout heet. Dit was hem. De kleine kogel door de kerk en voorlopig mijn laatste update hoe het nu gaat. Laten we vanaf nu maar weer gewoon lekker normaal doen. Ik houd jullie in de wekelijks blog op de hoogte van het wel en wee van mijn bende en mijn kookavonturen. Maar ik ben klaar met blogs over mijn burnout. Het leven gaat verder en daar ben ik maar wat blij mee. Kookon allemaal maar wel rustig aan.

Share

5 thoughts on “To boek of niet to boek.

  1. Heel goed maar vast ook heel moeilijk om tot deze besluiten te komen!
    Genieten van iets meer, anders ingedeelde tijd, zal jullie allemaal ten goede komen???

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *