Pasteis de nata mijn stijl

Pasteis de nata (mijn stijl)

Wanneer u dit leest ben ik inmiddels verjaart. Jazeker, ik ben 41 geworden. Iets minder heftig dan die grote 40 van vorig jaar maar respectabel wel al zeg ik het zelf. En vandaag verras ik dan ook meteen met een verjaardagsrecept. Pasteis de nata. Een overheerlijk Portugees gebakje dat ook in Nederland snel terrein wint. Want enkele grootgrutters hebben deze zelfs in de broodjesbak liggen tegenwoordig. Dit is mijn variant waarbij ik geen kardemom toepas en iets meer citroen voor die frisse smaak. Ik vind deze pasteis in ieder geval enorm Lekker.

En nu ik 41 ben is natuurlijk ook de vraag daar of ik inmiddels iets wijzer ben geworden. Maar het lijkt eigenlijk alsof dat de laatste tijd steeds minder wordt. Ik begin namelijk steeds meer aan dingen te twijfelen. “The most interesting 40 year olds i know, still dont know what they want to do with their lives.” Dat werd gezegd in het nummer the Sunscreen song. En helaas, ook ik weet het niet. Dat maakt mij wellicht interessant maar ook onrustig. Wat lijkt het mij heerlijk als je een vak hebt waarvan je wist dat je dat wilde worden toen je klein was of waarvan je weet dat je het tot je pensioen kan doen. Ik ben natuurlijk enorm bevoorrecht dat ik daarover kan twijfelen. Dat weet ik. En bevoorrecht en daarmee ook verwend. Maar dat komt ook een beetje doordat je overal maar wordt geconfronteerd met berichten dat het “leukste” werk nog op je wacht en je als carrièrejager vooral moet switchen.

Het werk wat ik nu doe vind ik overigens heerlijk maar ik zit wel middenin een ratrace merk ik. Onze maatschappij lijkt zo ingericht. En ik leer mijn bende van drie eigenlijk ook dat die ratrace normaal is. Terwijl je je kan afvragen of dat wel zo is. Dat je maar altijd moet streven naar meer, dat je je droombaan moet hebben en ondertussen 10 hobby’s een druk sociaal leven en dat je leven leuker liegen op socials heel normaal is. Dat lijkt wel een constante druk.

En alles is in onze bubbel on demand. Tv, eten bezorgen, en alles wat je verder maar kan wensen, tot aan de zak chips die je vergat maar waar je nu trek in hebt. Binnen 5 minuten staat iemand op je stoep om aan je behoefte te voldoen. Elk weetje kan je opzoeken. Haardvuren zetten we aan met een klik op een knop, of de blokken hout worden voor je deur afgeleverd. Het nieuws van de hele wereld is één vingerafdruk bij je vandaan. Als ik een collega wil spreken kan ik hem mailen, teamsen, appen, bellen of met een beetje mazzel in levende lijve zien. Begrijp mij niet verkeerd wat is het heerlijk dat gemak. Maar mag het soms ook allemaal ietsje minder? Weten hoe je zelf een brood bakt? Een stuk hout moet kloven of een vuurtje moet starten? Dat je je nog kan verheugen op het feit dat iets over een week wordt bezorgd? Dat je een vraag krijgt en die gewoonweg nog na 3 dagen kan beantwoorden? Of dat je zelf moet lopen om die zak chips te halen? Want 50% van ons is al te zwaar en al dat gemak helpt daarin echt niet. Ach, ik word oud, of wellicht is het de midlife crisis die aanstaande is. Maar ik vraag mij wel af of dat nu de race is waar ik in wil zitten en of dat nu hetgeen is waar ik zelf zo hard aan mee wil doen.

Wat helpt is even onthaasten met iets bakken. En dus voor een ieder die dezelfde vragen heeft, maak even deze pasteis. Kan je even over iets anders nadenken. Doe het lekker rustig neem de tijd. En als je dan hard hebt gewerkt hieraan smaakt hij ook nog eens vele malen lekkerder. Op naar de 42 dan maar. Kookon!

Wat heb je nodig:
Voor 12 pasteis

160 g kristalsuiker
180 ml water
5 kruidnagels
2 kaneelstokjes
2 steranijs
Schil van 1 citroen en sap van ½ citroen
35 g maïzena
375 ml melk
3 eierdooiers van 3 middelgrote eieren
½ theelepel vanille-extract

Voor het bladerdeeg:
10 velletjes roomboterbladerdeeg
Bloem voor het bestuiven
koek en speculaaskruiden

Verder nodig:
Steelpan
Rasp
Fijne zeef
Garde
Deegroller
Muffin-bakvorm voor 12 muffins

De how to:
Doe suiker, water, kruidnagels, kaneelstokjes, steranijs, citroenschil en sap gezamenlijk in een steelpan en breng al roerende aan de kook. Laat dit mengsel 5 minuten op matig vuur borrelen en giet het mengsel door een zeef in een hittebestendige kom of bakje.

Was de steelpan af. Voeg maizena en 125 ml melk toe aan de steelpan en roer met een garde door elkaar. Scheid de eieren en voeg de drie eierdooiers toe aan het mengsel, roer even door elkaar. Voeg nu de suikersiroop en overige 250 ml melk toe en roer wederom.

Zet de steelpan op middelhoog vuur en blijf ondertussen met de garde regelmatig doorroeren. Zodra het mengsel aan de kook raakt en dikker wordt zet je het vuur op de laagste stand en laat het mengsel daarna nog 5 minuten doorverwarmen tot de custard is ingedikt. Haal de pan van het vuur, dek af met aluminiumfolie of vershoudfolie en laat volledig afkoelen.

Verwarm de oven daarna voor op 200 graden (190 hetelucht). Haal het bladerdeeg uit de vriezer en laat circa 10 minuten op temperatuur komen. Doe de plakjes bladerdeeg op elkaar. Bestuif de deegroller en je werkvlak met bloem en rol met een deegroller uit tot een mooi vierkant van circa 45 x 45 cm. Bestrooi met koek en speculaaskruiden en rol op tot een rol. Snijd in 12 plakjes van 2 cm dikte. Leg elk rolletje rechtop in de muffinvorm, druk plat en kneed met je vingers zodanig dat er nog circa 1 cm ruimte over is.

Vul de bakjes af met custard en zet voor circa 30 minuten, of tot het bladerdeeg goudbruin is en de custard donkerbruine vlekken vertoond, in de oven. Haal uit de oven laat even afkoelen en val aan of laat geheel afkoelen en val later aan.

Recept Pasteis de nata

Share

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.