Ovenrisotto met saucijs en courgette

Ovenrisotto met saucijs en courgette

Vandaag op het menu, ovenrisotto met saucijsballetjes. Veel mensen vinden risotto gedoe. En eerlijk gezegd, dat is het ook. Steeds wat vocht toevoegen, telkens roeren. En daardoor voor sommigen best wel een obstakel om te maken. Deze risotto maak je simpelweg in de oven. En met minimaal roeren en toch een goed resultaat echt heerlijk. Dus heb je wat risottovrees? Zet het opzij en maak eens dit heerlijke recept.

Januari is de maand van de goede voornemens. En dat geeft vaak veel positieve energie. Lekker en nodig. Want februari is vaak de maand dat alle voornemens toch weer het raam uit gaan. Nou ja alle? Minstens de helft. Dus houd die energie nu vooral nog vast. U doet het prima, houd vol. U kunt het. Grijp ze bij de kladden en lurven die voornemens.

U vraagt zich wellicht af of ik als man achter het fornuis nog voornemens heb. Nu vraagt u zich dat in ieder geval wel af. Want ik schreef het net op en u las het. In mijn hart heb ik een heleboel voornemens. In mijn hoofd weet ik niet of ze allemaal haalbaar zijn. En bij mij is het probleem toch regelmatig dat ik teveel plannen heb. En u weet inmiddels hoe dat bij mij afloopt. En dus probeer ik niet teveel voornemens te hebben.

Maar goed, ik heb ze dus ook wel. Op sportief gebied ga ik weer beginnen of verder met boksen. Na 8 jaar te hebben gebokst hing ik circa 2 jaar geleden mijn handschoenen aan de wilgen en haalde ik ze er sporadisch nog eens af. Ik ben gaan fitnessen, hardlopen, en heb met het oog op wintersport flink geïnvesteerd in skilessen. Maar ondanks dat dat allemaal leuk en aardig was, heb ik mijn beste conditie ooit toch behaald met mijn bokstrainingen en daarnaast gaf het ook de meeste voldoening. Ergo, ga weer boksen Walter het is goed voor je. Dus zodoende.

To boek or not to boek in 2018?
De laatste tijd ben ik toch weer aan het nadenken over het schrijven. Ik krijg ook regelmatig de vraag of er nog een tweede boek komt. Ondanks wat het mij heeft gekost was het schrijven van een boek een fantastische rollercoaster. Het geeft een zeldzame kick als mensen iets van jou hebben gekocht en er ook uit koken en van genieten. Maar je stelt jezelf ook heel kwetsbaar op en mensen vinden er iets van. Het is toch een kindje. En je wilt gewoonweg niet dat mensen daar misschien iets lelijks over zeggen. En als perfectionist is dat gewoonweg spannend. Maar het lastige is dat ik zelf ook voel dat er nog meer in het vat zit en ik denk dat ik met mijn huidige ervaring wellicht nog wel een beter boek kan schrijven dan ik al deed. En gezien het feit ik nog circa 100 recepten heb die ik wel eens wil maken inspiratie genoeg. Het maken van een boek wordt echter niet alleen gedaan. Er zijn andere partijen bij betrokken. De komende maanden ga ik over dit onderwerp verder nadenken met de betrokken partijen. Als er nieuws is horen jullie het.

Van boek naar to blog of niet to blog
Ik nader mijn 4e jaar dat ik blog. Ik ben geen broodblogger. Waarmee ik bedoel dat ik er niet van hoef te leven. Ik blog wel degelijk over brood en het beleg dat er op zit. Maar ik hoef er geen boterham mee te verdienen. En als ik niet blog hoef ik ook geen droog brood te eten. Veel brood verwijzingen he? Ik heb wel eens nagedacht te stoppen maar dan eet een ander wellicht het kaas van mijn brood.

Nou genoeg nu. Kortweg, ik hoef niet te leven van mijn blog maar verdien er in alle eerlijkheid geen geld mee. Ik betaal met de advertenties mijn hostingkosten en als ik er wel wat mee verdien dekt dat geenzins mijn boodschappenkosten laat staan mijn uren die ik in mijn blog steek. Het is overigens niet erg maar sommige mensen zijn in de veronderstelling dat je met een paar blogjes meteen binnenloopt. De uren die ik in mijn blog steek kan ik uiteraard ook voor heel andere doeleinden gebruiken. Om wat meer rust te creëren, te lezen, klussen in huis, wat te doen met mijn bende van drie of de heldin.

Stoppen met bloggen voelt echter als het definitief dicht doen van een deur. Alsof ik opgeef. Ik heb nooit de intentie gehad de “grootste” te worden. Maar goed gelezen en gewaardeerd worden is uiteraard fijn. Als ik stop voelt het alsof ik de deur naar “iets” met schrijven, eten en koken definitief sluit. Dan beperkt zich dat weer tot thuis en vrienden en familie. Terwijl de deur nu nog op een kier staat naar andere kansen. Om toch te gaan werken in de sociale media of als webredacteur (het is mijn visitekaartje), om toch wat te doen met recensiewerk (wederom visitekaartje) of nog een boek te kunnen schrijven. Aan de andere kant voelt het schrijven soms als een last. Dat het niet gaat vanuit ontspannenheid maar vanuit moeten. Ik neem geen overhaaste beslissingen geen zorgen. Maar deze vraag houdt mij al enkele jaren bezig. Wat wil ik nu eigenlijk? Zolang ik geen antwoord heb ga ik door. Zolang ik voldoening haal uit het koken en schrijven van dit soort blogs. Maar de deur en de kier houden me eigenlijk al enige tijd bezig. Ik hoop dit jaar daarin wat rust te vinden.

Reizen
Wat meer reizen en vakantie houden zijn eigenlijk niet echt een voornemen. Maar het is domweg iets wat ik dit jaar ga doen. Niet alleen maar met de bende en de heldin. We gaan een droomreis maken door Canada. Iets waar ik erg naar uit kijk en verdomde dankbaar voor ben dat we dit mogen doen.Ook heb ik behoorlijk wat uren, angsten en blauwe plekken gestoken afgelopen jaar in het leren skiën. Een verdomde luxe en ook iets wat ik ondanks alle angsten dankbaar doe. Maar ik heb nu zoveel borstelbaan gezien dat als ik de toiletborstel zie ik al automatisch in de pizzapunt ga staan. En dus wordt het tijd de borstel voor de poedersneeuw te verruilen en ga ik dit jaar op mijn eerste echte wintersport. De afgelopen jaren trokken wij al richting de sneeuw maar met name om te wandelen, sleeën en een goed excuus voor grote glazen bier en schnitzel. Tijd nu om de latten op te binden en zelf eens een berg af te duikelen.

U ziet het.. voornemens zat en ook wat knopen door te hakken. De man die koken kan is benieuwd.. wat zijn uw voornemens of doet u daar niet aan?

Wat heb je nodig:
300 g wortels in blokjes gesneden
2 tenen knoflook gepeld en in plakjes gesneden
2 saucijzen
750 ml groentebouillon (1 ½ groentebouillonblokje opgelost in 750 ml kokend water)
Olijfolie
1 theelepel oregano
1 theelepel venkelzaad
½ eetlepel balsamicaozijn
300 g risottorijst
300 g courgette
35 g boter
45 g geraspte kaas (grana padano of parmezaanse kaas)
Peper

Nog meer nodig:
Diepe pan
(stenen) ovenschaal van circa 28 x 20 cm

De how to:
Verwarm de oven voor op 180 graden (170 hetelucht). Snijd de wortel in blokjes en snijd de tenen knoflook in plakjes. Knijp het vlees uit de saucijzen en rol er balletjes van. Maak de bouillon en zorg dat deze op het kookpunt is.

Zet een diepe pan op middelhoog vuur en voeg 3 eetlepels olijfolie toe. Doe de wortel en knoflook in de pan. Bak circa 3 minuten en roer regelmatig om. Voeg dan de balletjes, oregano, venkelzaad, balsamicoazijn en de rijst toe en roer stevig om.

Zodra de rijstkorrels glazig worden voeg je de bouillon toe. Zet het vuur hoog en breng aan de kook. Zodra de risotto aan de kook is giet je de inhoud van de pan in de ovenschaal. Verdeel de rijst een beetje gelijkmatig en zet voor 30 minuten in de oven. Snijd nu de courgette in kleine blokjes en rasp de kaas.

Roer de risotto om na 15 minuten (ook goed in de hoeken van de ovenschaal). Laat daarna verder garen en zorg dat je nog wat kokend water bij de hand hebt (ook voor de laatste stap). Let op dat de rijst niet droogkookt. Controleer dit rond de 25 minuten bakken. Roer, als de rijst droog ligt eventueel nog 100 ml kokend water door de rijst.

Proef de rijst na 30 minuten. Is de risotto gaar? Hij is gaar als de korrels nog wat bite hebben maar wel zacht zijn. Haal dan de schaal uit de oven. Nog niet gaar? Zet dan nog 5 minuten terug. En let op wederom op dat hij niet droogkookt.

Als de risotto gaar is haal je de schaal uit de oven. Voeg de gesneden courgette, boter, en de geraspte kaas toe en circa 150 ml kokend water. Roer om. De risotto moet golvend door de schaal gaan. Doet deze dat niet? Voeg dan eventueel nog een heel klein scheutje kokend water toe. Roer goed door en laat de risotto nog even 3 minuten rusten. Roer daarna nogmaals door en voeg eventueel nog wat peper toe en serveer.
Ovenrisotto met saucijs en courgette

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *