Osso Bucco

Osso Bucco

Laatst omschreef iemand de blogs van een foodblogger als:

“veel te lang verhaal over iemands leven dat niemand interesseert, recept van drie regels, einde.” Ik vond het eigenlijk wel een soort schokkende omschrijving. Laat ik nou net ook vaak iets schrijven uit mijn leven. Want mijn blog is een uitlaatklep en zo. En als het u niet interesseert en voor de foto en recept komt scrolt u wel door toch? Maar goed, hier komt weer een dergelijk oersaai verhaal voor ik een wat langer recept dan drie regels ga plaatsen voor Osso Bucco. Een recept dat u minstens één keer in uw leven gegeten moet hebben en gemaakt. Een recept dat ik in Italië op een camping gasstel maakte. Want dat kan dus gewoon.

Ik plaats een recept met vlees, wellicht niet verwonderlijk, maar wel verwonderlijk als ik u vertel dat ik al enige tijd weinig tot zeer weinig vlees en vis eet. Flexitariër noemen ze dat. Eigenlijk raar dat weinig vlees eten ook weer in een hokje word gepropt. Of een niet vegetariër elke dag maar vlees moet eten. Maar ja we zijn nou eenmaal van de hokjes met zijn allen. Klinkt veilig zo’n hokje. Slot erop en u bent gedefinieerd.

De laatste jaren at ik al minder vlees. Omdat teveel rood vlees (zoals broodbeleg) niet zo gezond schijnt te zijn. En omdat ik mij bewust ben van het dierenleed. Zo was het varkensvlees ook al een tijdje niet meer gewaardeerd hier. Ja een pulled pork, sparerib of varkenshaas gingen er zo heel af en toe nog wel in maar ik heb zelf ook menigmaal in een intensieve veehouderij gestaan en de geur van duizenden varkens boven hun eigen mest geroken. De manier waarop de dieren leven en de geur raak je eigenlijk niet meer kwijt. Tenzij je de biologische stukken bereid moet ik zeggen. En die zijn kostbaar. Dus varkensvlees ging op de lijst met zeldzame stukken.

Kip, vis, rund, en ei kochten we altijd “beter-leven”. Ik dacht dit ook nog nodig te hebben voor mijn spierbehoud. Niet dat ik er zo van bulk, die spieren, maar wat ik heb wilde ik behouden.

Ik heb ooit eens een 7-weken challenge gedaan om te “cutten” en viel met het eten van veel dierlijke proteïne enorm af en bleef spiermassa behouden. Dat werd een beetje mijn waarheid. Eiwitten en vooral dierlijke eiwitten zijn goed. Ik had die producten dus nodig.

En toen gebeurde er twee dingen. Ik kreeg nog meer gewetensbezwaren over die massale nuttiging van dierlijke producten toen ik sinds juni in de duurzaamheid ging werken en mij ook bezig ging houden met duurzaam voedsel en de productie daarvan. Als je je er in verdiept is de productie van vlees enorm inefficiënt. We kunnen het enorm goed in Nederland, begrijp me niet verkeerd. We kunnen tegen enorm lage kosten enorm veel vlees produceren. Maar dat kost ook wat. Aan dierenwelzijn maar ook op basis van het gebruik van landbouwgrond en de hoeveelheid water dat nodig is om vlees te produceren. Voor 1 kilo rundvlees is 19 kilo veevoer en 15.500 liter water nodig (bron: https://www.voedingscentrum.nl/encyclopedie/watergebruik.aspx).

We gebruiken dus enorm veel landbouwgrond voor de productie van veevoer. Grond die we ook voor de verbouwing van groente zouden kunnen gebruiken. Groente waarmee we mensen zouden kunnen voeden. Dat was dus met alle argumenten alweer een punt voor mij om mijn steentje wat meer bij te dragen aan het verminderen van de massa-consumptie. Het systeem is onhoudbaar voor de hoeveelheid mensen die we hebben en steeds toeneemt. Maar goed, ik at nog steeds vlees omdat ik dacht dat ik het nodig had. Tot ook die laatste argumenten voor dierlijke producten met de documentaire “The Game Changers” op Netflix ook van tafel werden geveegd. Topsporters die vegan gingen presteerde vele malen beter dan ervoor, hadden meer energie, waren gezonder en behielden spiermassa. Zoals iemand zei: “Heb je ooit een gorilla of os een biefstuk zien eten? En heb je gezien hoe sterk die zijn?”

Het zette mij aan het denken. Waarom zou ik nog vlees en vis eten? Of dierlijke producten? Ik heb één simpel antwoord. De enige reden waarom is omdat ik het lekker vind. Want inmiddels at ik al regelmatig vleesvervangers, vegan filet americain en bakte ik al fluffy vegan pancakes die door de kinderen de beste pannenkoeken ooit werden genoemd. Ben ik nu bekeerd? Gaan we thuis van het vlees en dierlijke producten af? Eerlijk? Deels wel ja. Grotendeels zelfs. Omdat ik wil weten wat de impact is op mijn gezondheid als ik het een tijdje uitban. Krijg ook ik meer energie? Voel ik mij beter?

Maar ga ik mij dan ook krampachtig opstellen? Nee. Want ik wil niemand lastig vallen hiermee. Ook al begrijp ik dat ik met deze blog u lastig val. Maar blijft u vooral doen wat u doet. Ik ga niemand bekeren of proberen te overtuigen. Maar als ik de keuze heb thuis dan pak ik die voor komende tijd graag vegan of minstens vega. En wellicht plaats ik ook af en toe wel eens een vegan recept extra. Heel af en toe ga ik thuis nog eens voor vlees of vis. Omdat ik het dus lekker vind. Maar dan wel een echt zo eerlijk (en dan maar kostbaar) mogelijk stuk vlees. Zo probeer ik ook mijn duurzame steentje thuis bij te dragen. En veel steentjes samen maken een berg hoop ik dan maar. Op vakantie maakte ik deze Osso Bucco. Van een kalf dat wel een goed maar kort leven heeft gehad. Omdat ik het gewoon eens moest proberen. Kalfsschenkel is niet overal te krijgen dus vraag er bij uw slager naar. Dan komt het vast goed. Nu dus het recept voor de Osso Bucco. Kookon en goed weekend!

Wat heb je nodig:
5 kalfsschenkels van circa 4 cm dik.
4 eetlepels bloem
Zout
Peper
4 eetlepels olijfolie
2 uien
2 wortels
2 stengels bleekselderij
2 tenen knoflook
2 takjes rozemarijn
1 glas witte wijn (150 ml)
2 eetlepels tomatenpuree
1 ½ liter (hete) runderbouillon

Nog meer nodig:

Diepe pan met deksel
Risotto of lekkere pasta
Frisse salade


De how to:

Leg de kalfsschenkels klaar. Doe bloem en zout en peper in een kom en roer door elkaar. Dip de kalfsschenkels hierin en schud ze een beetje uit.

Pel en snijd de uien fijn. Hak de wortels fijn en snijd de bleekselderij (na schoonmaken) in plakjes. Hak de tenen knoflook fijn en rits de rozemarijn van de takjes af.

Zet een diepe pan op middelhoog vuur en voeg de olijfolie toe. Bak de kalfsschenkels goudbruin en haal ze uit de pan. Giet de helft van het vet af en doe alle groenten in de pan op middelhoog vuur. Bak en roer om voor circa 10 minuten tot de uien zacht en glazig zijn. Voeg nu de witte wijn toe, en laat deze al borrelend inkoken. Doe de tomatenpuree in de pan en roer om. Laat dit circa 2 minuten meebakken om wat te ontzuren. Voeg het vlees weer toe aan de pan samen met de runderbouillon. Roer om. Breng aan de kook en zet het vuur laag en doe het deksel op de pan. Roer circa elke 30 minuten om en laat circa 2 a 2 ½ uur garen tot het vlees van de botten valt. Als er tussendoor teveel vocht verdampt voeg dan een scheutje kokend water toe. Laat, zodra het vlees gaar is de deksel van de pan en laat de saus indikken tot jouw gewenste dikte.

Heerlijk met een risotto of lekkere pasta en frisse salade.

Osso bucco recept

Share

2 thoughts on “Osso Bucco

  1. Hoi! Goed betoog, goed recept. Dank je wel! En laat je door zo’n azijnig type niet ontmoedigen. Hij (of zij) hóeft geen foodblogs te lezen! Ikzelf lees graag over het leven naast het recept, ik ben de enige niet.
    Ik denk altijd dat als mensen zelf hun vlees zouden moeten opvoeden/slachten de consumptie ervan wel wat anders zou gaan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *