Ode: Thomas Acda: Pasta carbonara met een twist en courgettesalade

Weet een artiest, acteur of schrijver eigenlijk ooit hoeveel invloed zijn werk heeft op zijn fans? Wat en waarom hen iets raakt? Ik vraag het me af. Al vele jaren ben ik een groot fan van Thomas Acda. Sinds de eerste cd van Acda en De Munnik uit kwam heb ik zo een beetje alles aan muziek van hun verslonden. Ik ben er vanaf puber helemaal mee opgegroeid. Sommige nummers brengen herinneringen op. Brengen me even terug naar dat moment in mijn leven dat toen voor mij relevant was. Een eerste liefde, de eerste liefde die voorbij ging, een verlies, mijn huwelijk met mijn lief. Mooi vind ik dat. Er is iets aan Thomas Acda waar ik denk dat ik me mee kan identificeren of waardoor hij voor mij op een voetstuk staat. Hij is voor mij de held op gympen. Door z’n openheid, humor en talent om te schrijven en te verwoorden. De man die misschien juist doet wat ik niet zou durven en gewoonweg ook niet kan. In het middelpunt staan en gewoon zichzelf daarin zijn. Met vijftien miljoen critici. Waar hij het lef heeft dat op de voorgrond te doen blijf ik daarin betreft liever op de achtergrond.

De identificatie zit hem in meerdere dingen. Feit dat ook hij, volgens mij dan, altijd kampte met zijn gewicht maar het heeft weten te presteren meerdere marathons te lopen. Identificeerbaar omdat ik die strijd met mijn gewicht ook jaren heb gevoerd. Al lijkt het dat ik deze nu echt heb overwonnen. Een man die, zoals ik las, de basis heeft dat hij altijd tijd maakt voor zijn gezin. Geen dingen na drie uur herinner ik me. Een ideaal dat ik zelf ook nastreef. Iemand die zich door een moeilijk tijd heeft heen geslagen en dat zo goed kon verwoorden dat ik daar met het programma “spelen” zelf ook veel sterkte uit heb gehaald toen mijn hoofd mij ook een beetje in de steek liet. En dan is er de passie voor lekker eten. En natuurlijk niet te vergeten de uitstekende smaak die hij heeft voor de muziek die hij maakt. Nog zoiets waar ik me mee kan identificeren.

Een nobele eigenschap is de nonchalance waarmee hij het allemaal wegwuift. Alsof elke grap of tekst niet doordacht is. De bescheidenheid. Ik vind het knap hoor, een multitalent zijn. Sommige mensen hebben dat. Ze kunnen diverse instrumenten spelen, componeren, cabaret maken, zingen en acteren. Ik en helaas ook mijn omgeving, kennen mijn beperkingen in mijn zangtalent. Maar wat zou ik graag zo kunnen zingen. Zoals gezegd ik ben fan. Toen ik puber was riep ik wel eens, als ik later groot ben wil ik graag Thomas Acda worden. Maar vergis je niet. Ik ben geen fan in de creepy, stalking manier, of van de posters aan de muur. Heej, ik heb zelf ook een leven. En een mooi leven dat is het. Dus geen jaloezie maar louter grote bewondering. En als er dan een keer iets op tv is waar hij in zit probeer ik dat mee te pakken. Dus ik keek, of kijk, ook naar All Stars, Lek, Dit was het nieuws, Penoza, Flikken en krijg ook sinds kort plaatsvervangende schaamte bij Jeuk.

Ik vraag me wel eens af wat je nu eigenlijk echt weet van iemand. Hoeveel zie je nu echt van iemand. En zullen wij, als fans, dat ooit doorgronden? Wat legt iemand nu echt van zichzelf in een rol. En hoe kijkt hij nou echt tegen dingen aan? Het zijn enkele vragen van de honderd ofzo die ik ooit zou willen maar niet durf te stellen.

Naast dat ik en mijn lief de theaterprogramma’s proberen te bezoeken heb ik het geluk gehad hem twee keer echt te ontmoeten. Bij een signeersessie van “Hier zijn” met honderden anderen en toen ik hem stomtoevallig tegenkwam tijdens mijn vrijgezellenfeest in Amsterdam. Gelukkig was een van mijn vrienden dapper genoeg hem te vragen of ik met hem op de foto mocht. En mijn held was aardig genoeg om zijn tafel en vrienden in het café hiervoor even te verlaten. En dat is zo een moment waarbij ik me afvraag of iemand beseft wat voor gunst hij een ander verleend.

Ik volg Thomas Acda op Twitter en hij is zo aardig geweest mijn site te retweeten naar zijn volgers. Iets wat hij niet hoeft te doen maar toch deed. Dat soort eigenschappen maakt dat ik iemand gewoon enorm waardeer. Daarom start ik een nieuwe rubriek op mijn site. Een ode. Mensen die op mijn leven op enige wijze een bijzondere invloed hebben gehad geef ik een ode met een recept waarvan ik hoop dat het bij ze past.

Vandaag is mijn ode de een recept voor Thomas Acda. Als dank voor jaren prachtige muziek, grappen en het opluisteren van Nederlandse Tv en film.

Pasta carbonara met een twist en een gegrilde courgette salade:

Ja lieve lezers ik besef me dat dit gerecht heiligschennis is voor een echte carbonara. Een echte carbonara bevat geen basilicum en eigenlijk geen room. Laat staan gehaktballen of tomaat en champignons. Maar ja, daarom is dit recept met een “twist” en heb ik het traditionele recept aangepast.
Ik beloof plechtig nog een “traditionele” carbonara te plaatsen.

Wat heb je nodig?
Voor 4 personen
400 gram pasta (liefst verse. Ik vind zelf tagliatelle goed hierbij passen)
Een klein potje zongedroogde tomaten. Tomaten in stukjes gesneden
½ bosje basilicum
3 Saucijzen
6 plakjes pancetta
200 gram diverse champignons en paddestoelen grof gesneden
1 teen knoflook
Olijfolie
Klontje boter
Zout
Peper
4 dooiers van middelgrote eieren
500 ml koksroom
50 gram geraspte Parmezaanse kaas
Kneepje citroensap.

Voor je courgettesalade

750 gram courgette
½ teen knoflook
½ bos basilicum
Olijfolie
Rode wijnazijn
Zeezout

De how to:
Begin met de dressing voor je courgettesalade. Pers de knoflook, voeg twee derde van je halve bosje basilicum en een snuf zeezout toe en wrijf het tot een puree. Roer er een flinke scheut olijfolie en een scheutje wijnazijn door. Zet aan de kant. Zet een pan water op het vuur en breng aan de kook met een snuf zout.

Zet een koekenpan op het vuur. Snijd de pancetta in dunne reepjes en bak deze met een klein beetje olijfolie krokant. Zet het vuur laag, haal de pancetta uit de pan en laat uitlekken op een stuk keukenpapier. Snijd de saucijzen in met een mes, haal het worstvlees eruit en rol er vlug met natte handen kleine balletjes van. Gooi deze met de gemengde paddestoelen in de pan waar je de pancetta in hebt gebakken. Knijp de teen knoflook uit. Zet het vuur hoger en bak de balletjes gaar en de paddestoelen zacht. Voeg een beetje zout en peper toe. Zet een pan water en een grillpan op het vuur. Als de pasta niet vers is, is het tijd deze nu te gaan koken.

Scheid de dooiers van de eieren en pak de koksroom en kaas er vast bij. Snijd de courgette met een kaasschaaf in linten van ongeveer 5 mm. Stop als je bij het midden van de courgette bent. Gebruik dit deel liever niet. Als je gehaktballetjes en champignons nu gaar zijn zet je het vuur lager. Zit er veel vet in de pan? Veeg er dan wat uit met wat keukenpapier. Voeg er nu een klein klontje boter aan toe. Doe er nog een klein (echt klein) kneepje citroensap bij, een handvol blaadjes basilicum en de zongedroogde tomaten. Houd een paar blaadjes basilicum over. Roer goed door en laat deze nu zachtjes bakken.

Leg je reepjes courgette in de hete grillpan tot er schroeistrepen ontstaan. Leg de courgette dan op een schaal en giet de dressing er overheen. Hussel en voeg eventueel nog wat zout en peper toe. Strooi wat van de resterende basilicumblaadjes (van het halve bosje weet je nog?) eroverheen en zet de schaal op tafel. Kook de verse pasta volgens de gebruiksaanwijzing al dente en anders, als je geen verse pasta gebruikt, is de gedroogde pasta vast nu al klaar. Zet de gehaktballen en champignons nu uit. Deze moeten niet kokend heet zijn anders verandert je saus straks in roerei.

Giet de pasta af en bewaar wat van het kookvocht. Laat de pasta goed uitlekken en zorg dat de ergste hitte er af is. Doe de pasta nu terug in de pan en zet deze op heel laag vuur. Voeg de gehaktballen, tomaat en champignons toe. Hussel. Giet dan direct de koksroom over de pasta, evenals de kaas en de dooiers. Meng alles goed door elkaar. Laat de saus en pasta onder regelmatig roeren één a twee minuten heel zachtjes koken totdat de saus wat is ingedikt. Wordt de saus te dik? Voeg dan een scheutje kookvocht toe. De saus moet mooi glanzend zijn en niet te waterig. Proef en doe er eventueel nog wat zout of peper bij. Zet de pasta in een mooie schaal op tafel en strooi de gebakken pancetta en basilicumblaadjes erover. Eet smakelijk!

IMG_5971

IMG_5974

Share

2 thoughts on “Ode: Thomas Acda: Pasta carbonara met een twist en courgettesalade

  1. Pingback: De man die koken kan Jaaroverzicht 2014 | De man die koken kan

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *