Lome zomergedachten – De man schrijft

Lome zomergedachten – De man schrijft

landscape-1445745_960_720

De zon breekt door, er is licht in de wereld. De zonnestralen verwarmen mijn huid en ik ruik de geur van zomer. De geur van zomer. Dat is voor mij een geur van pas gemaaid gras, carboleum in houtwerk, de rook van een BBQ en een vleugje zonnebrand. De wereld is zoveel mooier als de zon zijn stralende gezicht laat zien. Alsof de zorgen in het leven door de straling doorboort worden en de zwaarte optillen. Letterlijk verlichting brengen.

Liggend in een tuinstoel laat ik mijn gedachten verwaaien met de wind die langs mij blaast. De gedachten die telkens weer als puzzelstukjes in elkaar vallen naar het “to do” lijstje in mijn hoofd. Het ratelen begint. “Zo echt even stofzuigen, vlees uit de vriezer halen, de boodschappenlijst maken. Ga ik straks nog hardlopen? Maak ik straks een smoothie of pak ik een biertje? Hmmm een koud biertje. Maar ja dan word ik nog lomer en het zijn ook loze koolhydraten. En als ik een biertje drink, dan wil ik zo weer wat hartigs. En dan wordt het hardlopen ook niets. Ow dilemma. Nee, nu even nergens aan denken, ik lig in de zon. Laat de boel de boel. Voel de wind op mijn huid, zon in mijn gezicht. Ow ik moet zo nog even paprika toevoegen aan dat recept. Niet vergeten, niet vergeten. Shhhtt.. stil nou eens daarbinnen. Owjah, ik lig in de zon.”

Ik raak in de fase tussen gaap en slaap. De grens tussen droom en realiteit. De zon wint van mijn gedachten. In de verte hoor ik de kinderen in de tuin, muziek van de buurjongen. Maar ik begin ook te dromen. Mijn dochter springt op de trampoline en met één sprong is zij boven het huis. Ze zweeft. Mijn zoon heeft een touwtje aan haar teen gebonden. “Maar goed ook.” Denk ik. “Anders moet ik haar straks weer achterna zweven. Als een Peter Pan achter die kinderen aan richting de maan. Dat meisje. Wendy heette ze toch? Wendy. Een naam die niet eens bekend was voordat het boek uitkwam. Huh, waarom weet ik dit eigenlijk? En die “Lost boys”, dat waren toch eigenlijk gestorven kinderen? Zoiets was het toch? Lekker kinderboek. Dat ga ik die van mij dus niet vertellen. Maar ja, als ze weg zweeft is het niet dat ik haar even snel kan halen. Dan moet iedereen natuurlijk weer mee haar ophalen. Dan moeten eerst de schoenen en slippers aan natuurlijk en een knuffel mee of een tasje en wat te knabbelen voor onderweg. Dat duurt weer een eeuwigheid voor ik in de lucht ben.” Ik zucht. “Mijn jongste wil alles zelf doen en doet de slippers ook altijd verkeerd om aan. Dus voor je het weet is mijn oudste alweer halverwege de stad gezweefd. Of is het gezwoven?” Ik grinnik in mijn slaap.

Ik voel wat harigs langs mijn been. Schrik. Mijn hartslag neemt een factor 100 toe. Er zit een enorme spin op mijn been. Ik tik hem weg met mijn hand. Doe mijn ogen half open en zie dat mijn “Ik ben pas trouw als mij dat uitkomt” viervoeter naast mijn been is komen liggen. Pfff. Geen spin dus. Met een dalende hartslag kijk ik naar de trampoline. Mijn dochter is weer terug op aarde en op de trampoline. “Heeft dat touwtje toch gewerkt.” Ik wil nog even wegzakken. Terug naar die droom. Achter mijn dochter aan. Ook zweven. Vrijheid, heerlijk.

Ik voel de zon. Een druppel zweet loopt langs mijn nek. Ik heb het warm. Om dat gegeven moet ik lachen. En ik zink weer in mijn gedachten. “Typisch Nederlands. Altijd te warm, koud, droog, nat, saai, wisselvallig. Het is nooit goed met dat weer. Lekker veilig ook het weer. Om met iemand over het weer te praten. Of dat we “het weer” van de dag om acht uur s’avonds als nieuws brengen. Nou Gerrit, het was vandaag niet echt mooi weer he? Nee, er viel regen vandaag zoals u kunt zien op deze foto van Hans uit Apeldoorn die het leuk vond om deze foto van spetters aan ons toe te zenden. Nat he! Ja we laten dit zien voor het geval u vandaag de hele dag niet naar buiten heeft gekeken en toch wil zien hoe dat eruit ziet, regen. En dan het relaas van hoe het weer was vandaag. Mooi concept dat weerbericht. Negen van de tien keer kan je de voorspelling niet goed hebben en niemand die het erg vindt. En het weer van vandaag behandelen is natuurlijk altijd makkelijk praten achteraf. Dan heb je het altijd goed. Ja de vooruitzichten over tien dagen zijn uitstekend Piet maar het blijft wel het weer he! Het kan vriezen en kan dooien maar toch laten we het vooruitzicht zien.”

“Ow, dat wordt niets meer dat slapen! Zit je hier weer kritisch te zijn Walter. Nee ik zit niet, ik lig. Pff wijsneus. Jij bent een wijsneus. Nee jij. Jongens, jongens. Zit ik nu toch echt met mijzelf in discussie? Nee ik lig met mijzelf in discussie. Pfoe..vermoeiend hoor.”

Ik open mijn ogen. Laat het licht en de realiteit toe. Ik ben weer terug op aarde. Wat een heerlijke middag. Dit is zomer mensen. Ik snuif de geur van de zomer diep in en besluit het biertje toch te pakken. Morgen maar trainen nu even in het hier en nu zijn. Hoeveel van dit soort zonnige dagen krijgen we immers nog. Geniet van het moment van het nu. Ik wens u een prachtige zomer.

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *