Bloemkoolpizza (Recensie Nieuwe kijk op eten)

Anna Jones deed wat velen van ons niet durven. Ze zegde haar baan op en volgde haar droom. Ze begon een opleiding bij Jamie Oliver’s Fifteen. Na zeven jaar en een schat aan ervaring rijker begon ze voor zichzelf als schrijver en foodstylist.

Anna Jones leende haar visie op eten van Michael Pollan: Eet voedsel, niet te veel, en liefst plantaardig. Maar dan wel modern en vernieuwend. Daarmee wil ze een eetpatroon bieden dat eerlijk, gezond, snel en voedzaam is. Dat klinkt goed.

Een nieuwe kijk op eten is haar solodebuut en brengt ruim 200 moderne vegetarische recepten die deels ook veganistisch (circa 70) en glutenvrij (circa 80) zijn. Ze bouwt op vier pijlers: smaak, textuur, uiterlijk en een extra accent die het gerecht iets extra’s geeft. Bijvoorbeeld een lepel yoghurt, gehakte chili, kruidenolie of geroosterde noten.

Het boek bevat een schat aan vegetarische recepten voor elk moment van de dag. Van ontbijt, zoals bananenpannekoekjes naar hoofdmaaltijden als regenboogpastei en tomatencassoulet met kokos. Voor de lekkere trek is er bijvoorbeeld chocoladecake met gesmolten chocolade of pistachecake met vlierbessenglazuur. Zelfs aan diverse drankjes is gedacht. Leuk zijn de persoonlijke verhalen van Anna voorafgaande van de bereidingswijze. De recepten zelf zijn duidelijk en worden overzichtelijk uitgelegd.

In het boek staan diverse handige lijsten. Bijvoorbeeld welke groenten en fruitsoorten in welk seizoen beschikbaar zijn. Ook leuk zijn de lijstjes met bouwblokjes om vele soorten soepen, pesto’s of salades te maken. Veel van de recepten gebruiken moderne alternatieven voor bloem, granen, zuivel en suiker. Denk aan kokosmeel, quinoa, amandelmelk en ahoornsiroop. Deze zijn vaak makkelijk te vervangen voor de ‘reguliere’ producten maar dat doet dan wel af aan Anna’s concept. Deze ingrediënten zijn merendeels bij de supermarkt te verkrijgen maar voor sommige zal je naar de natuurvoedingswinkel moeten.

De vormgeving van het boek is strak. En dat is iets waar je van moet houden. Het is te strak voor mijn smaak. Doordat alle recepten in het zwart en wit zijn mis ik wat sfeer. De hulplijsten en informatie zijn dan wel weer in groen, rood en zwart wat het geheel iets breekt. De tekst van de recepten begint op één derde van elke pagina waardoor recepten soms onnodig op een nieuwe pagina doorlopen.

Dat Anna Jones ervaring heeft met foodstyling blijkt uit de smaakvolle foto’s. Er is nagedacht over de kleuren van de gerechten en de aankleding die erbij hoort. De ingrediënten zijn vaak mooi zichtbaar en ook de strakke lijn van het boek wordt daarin doorgetrokken. Wel jammer je Anna zelf bijna nergens (herkenbaar) terug ziet in het boek of geen foto’s met een bereidingswijze is te zien. Ook zijn lang niet alle recepten voorzien van een foto. Mooie gerechten verdienen dat wel. Ik maakte de pizza voor willekeurig elke avond maar paste het recept aan, omdat ik vond dat hij iets meer saus verdient. Probeer ook de bodem echt goed dun te houden.

De pizza voor willekeurig welke avond.
Voor de pizzabodem
3/4 deel van een middelgrote bloemkool, in flinke stukken
100 g gemalen amandelen (Amandelmeel) of gewone bloem
100 g havermout
Een flinke snuf gedroogde oregano
Zeezout en versgemalen zwarte peper
2 biologische of scharreleieren losgeklopt
Olijfolie

Voor de vulling

1 blik van 400 gram tomatenblokjes
Flinke bos basilicum
1 bol van 125 g biologische mozzarella
2 handenvol bladgroente (ik gebruik spinazie of rucola)
½ venkelknol, met een dunschiller in plakken geschaafd
Pecorinokaas, om erover te raspen

Verhit de oven tot 220 graden (210 hetelucht) en bekleed een bakplaat met bakpapier. (de man die koken kan aanpassingen)
Hak de bloemkool in de foodprocessor tot hij een fijne, rijstachtige textuur heeft. Doe in een kom maar knijp wellicht nog even goed uit zodat deze goed droog is. Doe de bloemkool nu weer in de foodprocessor en voeg de amandelmeel (of gewone bloem), havermout, oregano, zout en peper toe en meng alles tot een fijn deeg. Maak een kuiltje in het midden en doe de eieren erin. Meng alles wederom goed door en vorm hier met de handen een bal van. Het lijkt niet op klassiek pizzadeeg, het is immers natter en minder stevig.

Vet het bakpapier in met olijfolie, leg de deegbal erop en druk hem met de hand uit tot een ½ cm dikke cirkel die langs de rand iets dikker is. Plakt het nog? Doe het dan met een lepel. Bak de bodem in de oven in 20 a 25 minuten goudbruin. Pureer intussen de tomaten met driekwart van het basilicum, een flinke snuf zout en peper en een flinke scheut olijfolie.

Haal de bodem zodra hij goudbruin is uit de oven en schakel deze naar 240 graden (230 hetelucht). Verdeel de tomatensaus erop met daarop mozzarella, bladgroente en geschaafde venkel. Sprenkel er nog wat olie over en doe deze weer 8 a 12 minuten in de oven. De bodem moet redelijk knapperig zijn. Haal uit de oven en verplaats de pizza naar een snijplank. Maak de pizza af met de rest van de basilicum, wat olie en wat geraspte pecorino.

Waarom mijn aanpassingen? Ik maakte deze pizza volgens het recept uit het boek maar bleek bij het uitrollen een te kleine bakplaat of teveel “deeg” te hebben om een cirkel van een ½ cm dik uit te rollen. Daardoor werd mijn deeg dikker en moest ik het eigenlijk langer bakken dan het recept voorschrijft. De pizza was dus in eerste instantie nog wat aan de slappe kant al was hij wel gaar. Het deel dat bij de tweede ronde de oven in ging, kwam er een stuk steviger uit. Je krijgt dan een hartige bodem waarin de amandelen en haver een heerlijke notige smaak afgeven. De hoeveelheid tomatensaus was te weinig. Een dubbele hoeveelheid op de pizza is aan te bevelen. Ik heb het recept aangepast omdat ik van Anna Jones begrepen heb dat er waarschijnlijk bij de vertaling van het boek van Engels naar Nederlands wat foutjes in zijn geslopen. Gemalen amandelen moest amandelmeel zijn en alles moest gewoon in de foodprocessor (keukenmachine). Dit is inmiddels doorgegeven aan de uitgever.

De gehele combinatie van de saus met venkel, spinazie en mozzarella paste perfect bij de bodem. Het geheel zorgde voor lekkere diverse smaken. Ik ga dit recept zeker nog een keer maken omdat het gewoon lekker is en niet zo zwaar op de maag ligt. En je krijgt er op eenvoudige wijze veel groente mee binnen. Ook handig als je kinderen hebt.

Anna Jones geeft met haar boek invulling aan een groeiende behoefte bij het publiek om steeds gebalanceerder te eten en minder vlees en vis op het menu te zetten. Als niet-vegetariër vind ik dit boek een smakelijk inzicht bieden in de veelzijdigheid van de vegetarische-en deels ook de veganistische en glutenvrije keuken. Het biedt je de mogelijkheid om met moderne varianten op bloem, granen, zuivel en suiker te koken en die smaken ook te ervaren. Voor mensen die vegetariër of veganist zijn of glutenvrij moeten eten biedt het een massa aan veelzijdige recepten voor elk moment van de dag. Ben je een omnivoor die wil minderen met vlees of vis of gewoonweg meer wil variëren in de keuken, dan geeft dit boek je een hoop smaakvolle recepten.

Een nieuwe kijk op eten biedt iedereen een smaakvolle en gevarieerde stap buiten de al gebaande paden.

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *