De man zijn Spaghetti ragu met stoofvlees

Dit weekend was ik weer eens in de dierentuin. We hebben als gezin een jaarkaart. Logisch gevolg is dat we dan natuurlijk meerdere keren per jaar gaan en we naast dieren ook bezoekers kunnen observeren. Elke keer als ik er ben vraag ik me weer af waarom volwassen vaders en moeders op alle dagen in de week (het is dus niet een themadag) al “oeh oeh ah” voor een apenverblijf moeten staan. Waarbij ze gekke bekken trekken, rondspringen en tot hinder van de apen trommelen op de ramen. Het valt me mee dat sommige exemplaren zelf niet met uitwerpselen de ramen gaan besmeren om de aandacht te trekken van onze harige vrienden achter het glas. Als ik er rondloop vraag ik me ook elke keer weer af waarom de vogels in zulke kleine verblijven zitten zodat ze eigenlijk altijd alleen maar op een tak moeten zitten en enkel kunnen fladderen van tak tot tak. Vliegen is er niet bij maar dat is toch echt een beetje hun ding.

En waarom, echt waarom, zijn er nog steeds mensen die dieren toch stiekem voeren? Of hun vingers door de tralies steken terwijl er zo een joekel van een bord staat waarin zelfs met plaatjes is vermeld dat de dieren kunnen bijten. Soms denk ik dat die kooien en glazen wanden er enkel en alleen staan om de dieren te beschermen van ons.

Ik heb weer genoten van alle vreemde vogels die afgelopen zondag de dierentuin bezochten. Behoorlijk minder genoot ik van sommige ijsberende dieren die duidelijk aan “zoochosis” lijden. Het syndroom waarbij ze telkens het zelfde stukje heen en weer lopen in hun verblijf. Ik merk dat ik er steeds meer een dubbel gevoel aan overhoud. Aan het concept dierentuin. Het is natuurlijk heel wat anders dan de bio-industrie waar dieren massaal gefokt worden, in veel te kleine hokjes zitten en puur als product worden behandeld. Ik snap dat het mijlenver is van hoe de dieren in een dierentuin leven en worden verzorgd. Maar een dierentuin is weer mijlenver van hoe ze in het wild leven. Ik weet het niet. Soms voelt het ook wel een beetje als een gedateerd iets. Zeker met alle moderne technieken waarbij we de dieren in ultra HD in het wild kunnen zien. Het zijn van die dingen waar ik soms over nadenk. Onze jaarkaart is bijna verlopen. De kinderen zijn er ook wel klaar mee. De speeltuinen is hun voornaamste drive om er heen te gaan. De verblijven met dieren zijn meer de route er naartoe. Die zullen we dus ook niet verlengen. Maar eens nadenken wat we volgend jaar gaan doen.

Hoewel het zondag nog mooi weer was om mensen en dieren te kijken, wordt het wel al flink kouder. De verwarming is zelfs alweer een keer opgestart bij ons. Vandaag plaats ik dus maar eens een stevig pasta recept dat heerlijk is op een koude dag. Pasta ragu met stoofvlees. Een heerlijk kruidig recept en weer eens wat anders dan ragu met gehakt. Ik ben er echt gek op. De hoeveelheid in dit recept is genoeg voor 8 personen dus vries overgebleven hoeveelheden in en je hebt de volgende keer zo een snelle maaltijd op tafel. Wel wat werk, maar alle moeite waard. Eet smakelijk en kookon!

Wat heb je nodig:
700 gram stoofvlees
4 a 6 plakken katenspek
3 laurierbladeren
1 wortel in blokjes gesneden
1 witte of rode ui gesnipperd
2 stengels bleekselderij geschild en in dunne ringetjes gesneden
3 tenen knoflook fijngehakt
3 blikken tomaat a 400 gram
140 gram tomatenpuree
1 runderbouillonblokje
2 flinke eetlepels rodewijnazijn of 250 ml rode wijn (1 wijnglas)
Peper
Zout
Olijfolie
Geraspte Parmezaanse kaas
Een handje basilicumblaadjes of een klein bosje verse gehakte peterselie

Spaghetti (circa 70 gram ongekookte pasta per persoon)

Ook nodig:
Braadpan met deksel

De how to:
Laat het vlees op kamertemperatuur komen. Pak een grote braadpan en bak de katenspek daarin goudbruin en knapperig. Haal de spek uit de pan en bewaar ze na afkoelen in de koelkast. Voeg twee eetlepels olijfolie toe aan de pan en zet het vuur middelhoog. Bestrooi het stoofvlees met zout en peper en bak het in enkele minuten op hoge temperatuur goudbruin. Haal daarna het vlees uit de pan en leg het op een bord. Zet het vuur zachter. Voeg de groenten en knoflook toe en bak deze onder af en toe roeren circa 10 minuten tot de ui glazig is.

Verkruimel het runderbouillonblokje bij de groenten, voeg het glas wijn of de rodewijnazijn toe. Als je rode wijn gebruikt, laat dit dan circa 3 minuten koken. Er mag best nog een laagje wijn over zijn. Je hoeft het dus niet helemaal in te koken. Voeg daarna de tomatenpuree, laurierbladeren, de blikken tomaat en één van de blikken gevuld met water toe aan de pan. Prik de tomaten in stukjes en voeg het stoofvlees en de vrijgekomen sappen weer toe. Zorg dat het stoofvlees onder water staat. Breng aan de kook en zet het vuur zacht. Doe de deksel op de pan en laat circa 3 uur stoven. Haal daarna het deksel van de pan en laat de saus nog circa 30 a 45 minuten onafgedekt zachtjes pruttelen om de saus goed in te dikken. Trek het vlees met vorken uit elkaar en breng de saus op smaak met zout en peper.

Kook de pasta. De klassieke manier is de pasta bij de saus voegen maar omdat je hier heel veel saus hebt raad ik je aan de porties zelf te op je bord te mengen naar smaak. Verdrink in ieder geval de pasta niet in de saus.

Bestrooi je de pasta en saus met wat peterselie of basilicum, wat parmezaanse kaas en wat stukjes van de gebakken spek. Hemel op aarde.

spaghetti ragu met stoofvlees1

spaghetti ragu met stoofvlees2

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *