De man zijn Patatas Bravas

Comfortfood, een woord dat niet te vinden is in de Nederlandse taal. Maar wat ben ik er gek op. Is natuurlijk heel persoonlijk ook. Comfortfood. Want voor de één is het een recept uit zijn of haar thuisland, een recept dat je associeert met een herinnering, eten waar je lekker loom van wordt of juist enorm energiek. En dus kan het een salade zijn, een pasta, een bbq gerecht of iets lekker zoets. Op mijn werk hebben we sinds vorig jaar een Masterchef competitie. Een collega mag de bedrijfskeuken gebruiken en een gerecht maken in de lunchpauze voor de overige collega’s.

Met enige trots mag ik zeggen dat ik de competitie vorig jaar won met mijn kiptortilla’s met homemade bbq-saus. Dit jaar werd het thema gezond comfortfood. En dus is er een collega die een recept uit haar thuisland gaat maken en komen er nog nader te bepalen verassingen aan. Ik mocht aftrappen met mijn versie van shoarma met flatbread, hummus en tomatensalsa. Twintig broodjes waren binnen een kwartier uitverkocht en de woorden verrukkelijk en heerlijk zijn gevallen. Dan merk ik toch altijd hoe blij ik er van wordt als ik mensen blij kan maken met eten. Dat het eten zoals je dat in je hoofd hebt ook de juiste snaar raakt.

Hoewel niet iedereen het eens met me zal zijn vind ik koken, maar dan ook echt koken, ook een vorm van kunst. Met verschillende onderdelen één geheel maken. De messen en pannen zijn de gereedschappen, de ingrediënten het doek. Ik ben maar een simpele thuiskok maar ik voel de druk al om wat moois te maken als ik gasten heb. Ik kan me voorstellen wat een enorme druk er ligt op de betaalde koks. Die seizoen aan seizoen hun best doen om nieuwe gerechten en combinaties te bedenken en avond aan avond elke keer weer een kunstwerk op de borden moeten produceren. Alsof je Picasso vraagt om aan de lopende band steeds hetzelfde te produceren. Bizar.

Produceert elke kok Picasso’s? Nee. Natuurlijk zal niet elk gerecht ook daadwerkelijk een Picasso zijn (michelinster waardig) maar als je doel is om iemand een fijne avond te geven en te laten genieten van jouw eten dan zal elke schilder wel avond aan avond zijn best doen alsof hij Picasso is. Over enkele weken weten we wie dit jaar “onze” Masterchef is. Ik meen het als ik mijn voldoening al heb gehaald uit de complimenten. Maar (niet zo) stiekem zou winst natuurlijk top zijn. Maar de gunfactor voor mijn collega’s is er beslist. Moge de beste comfortfood winnen.

Over comfortfood gesproken. Sinds mijn vakantie ben ik in een Spaanse vibe. En dus krijgen jullie komende tijd nog wat Spaanse klassiekers voor je kiezen. Vandaag ga ik weer voor een klassieke tapas. Patatas Bravas. De patatas zijn een eitje in dit gerecht en stellen niet zoveel voor. Frituur of bak aardappelpartjes en bestrooi ze met wat kruiden en klaar ben je. De ster is de salsa bravs. Salsa brava kent per streek een andere samenstelling. De ene streek doet er veel azijn en weinig knoflook, de andere andersom. Wel zitten er altijd tomaten en peper in. Ik speurde wat recepten af en dit gaf de beste verhouding van mijn smaakherinneringen aan Madrid en de Costa Brava. Serveer deze salsa met wat alioli en je hebt direct patatas con alioli. Van de salsa zal je ongeveer een dubbele portie hebben. Geeft niets. Vries in en je hebt de volgende keer veel sneller je tapas klaar.

Wat heb je nodig:
Voor 4 personen als tapas of lichte maaltijd:

Voor de salsa brava:
1 ui in dunne plakjes
3 tenen knoflook in plakjes
1 blik tomaten a 400 gram
3 geroosterde paprika’s
2 eetlepels appelazijn
1/2 rode peper in ringetjes (of meer naar smaak)
1 theelepel geroosterde paprikapoeder
1, 5 theelepel suiker
Eventueel wat citroensap

Voor de patatas:
Een zak diepvries aardappelpartjes
Zoet paprikapoeder
Venkelzaad
Zout

Eventueel: Aliolo

De how to:
Doe alle ingrediënten voor de salsa brava in een maatbeker. Pureer en doe in een koekenpan met een scheutje olijfie. Breng aan de kook en laat tien minuten zachtjes koken tot de saus wat is ingedikt. Proef en breng op smaak met zout, peper en eventueel wat citroensap. Laat daarna een minuut of twintig afkoelen.

Warm voor de aardappels een frituurpan op tot 180 graden en bak de aardappels daarin goudbruin of bak de aardappels in olijfolie tot deze goudbruin zijn. Bestrooi de aardappels met wat venkelzaad, zout en paprikapoeder. Serveer met de salsa brava en eventueel wat alioli.

De man zijn patatas bravas en bravas salsa

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *