Magic Bars in twee varianten

Magic Bars in twee varianten

Dit recept kwam ik tegen toen ik weer eens aan het zoeken was naar overheerlijke toetjes en snacks. Want ik heb gewoon een enorm zwak voor zelfgemaakte zoete dingen. En dus plaats ik dit overheerlijke zoete recept een week nadat Jamie Oliver zijn documentaire over suiker heeft uitgezonden en het invoeren van een suikertax heeft geopperd en ik ook “That Sugar Film” heb gezien.

Let op, deze blog geeft een wat kritische blik over de suikerinname die wereldwijd gigantisch is. Mocht het je niet interesseren dan kan je de komende paragrafen overslaan maar je kan er ook even bijblijven omdat het je ook tot nadenken kan aanzetten. Dan kan je het daarna altijd nog onzin vinden. Lees je verder? Dan zie ik dat als pure winst. Maar laat ik één ding voorop stellen. Ik ben niet anti-suiker. Helemaal niet. Ik ben er zelfs gek op. Lekker man suiker. Lekker ook zo’n sugarrush na een pak donuts. Maar wat is dat toch met suiker dat we het zo lekker vinden?

Als je “That Sugar Film” kijkt weet je hoe dat komt. Suiker is verslavend. Met het gebruik van suiker komen dezelfde stoffen vrij als het gebruik van cocaïne en seks. Dopamine komt vrij bij het gebruik van suiker en daarom willen we het telkens opnieuw eten. En als we het niet eten gaan we er naar verlangen en krijgen we stemmingswisselingen. De “cravings” dus. Als we iets zien met suiker willen we het dan ook hebben. Zo werken je hersenen nou eenmaal. Het is een chemisch proces.

Ik plaats vandaag een heerlijk maar zeker suikerrijk recept. Terwijl ik er wel kritisch op ben. Tegenstrijdig? Ja. Maar mijn protest zit hem niet in het eten van suiker zelf maar met name in de grote hoeveelheden verborgen suikers zoals bijvoorbeeld in frisdrank die je ongemerkt wegdrinkt. Een taart bevat ook veel suiker. Maar zoals Jamie Oliver zegt, daar eet je geen vier stukken van op een dag. Het gevaar van sappen en frisdranken is juist wel dat je ze ongemerkt wegdrinkt. En door de suikers blijf je er slim genoeg naar hunkeren. Suiker is goud voor de voedingsmiddelenindustrie. Net als vet en zout overigens maar dat is een ander verhaal.

Vanuit mijn jeugd, waarin ik de Taksi, de Punica oase, Cola en Fanta elke dag dronk en veel meer dan één glas per dag, kan ik dat enorm beamen. En ik het maar raar vinden als kind dat rond mijn enige vorm was en ik een rot melkgebit had.

Voor de goede orde, ik drink frisdrank of sap nu enkel nog bij hoge uitzondering maar mijn kinderen krijgen wel eens een pakje drinken als we op stap zijn. Maar doordeweeks drinken ze wel sterk verdunde limonade (waar ik achter kwam dat er normaliter 19 gram suiker per glas in zit).

Nu kan je denken, ach, dan minder ik suiker en dan laat ik het snoepen en frisdrank staan. Maar 80% van de producten in de supermarkt bevatten (verborgen) suiker. De World Health Organisation raad aan dat volwassenen niet meer dan 25 gram suiker per dag consumeren. Dat is minder dan diverse landen zelf aanraden overigens. Nederland heeft geen richtlijn. Behalve “met mate”. Maar goed, 25 gram dus. Als ik in de ochtend een boterham met hagelslag zou eten dan heb ik de eerste 15 gram uit de hagelslag al te pakken. Dat is nog zonder de suiker in mijn boter en boterham. Neem ik een glas melk erbij dan zit ik al op 9 gram suiker extra. En dan zit je dus al over het advies heen. Vind ik dat shocking? Ja!

Voor mijn seven-week challenge heb ik suiker zo veel mogelijk laten staan. Zelfs geen fruit kwam er in. En zoals in de documentaire ook naar voren kwam voelde ik me eigenlijk veel beter dan ik in lange tijd had gedaan. Omdat we zoveel suiker consumeren weten we niet hoe het voelt als je het een tijdje (grotendeels) uit je systeem haalt. Ik voelde me scherper, helderder, fitter en mijn stemmingen waren gelijkmatiger. Ik had geen “cravings” meer en geen ups en downs. Maar toen ik weer begon met suiker te introduceren kwamen al die symptomen wel terug. Je hoeft me uiteraard niet te geloven. Maar probeer het eens een week of twee en zie en voel het verschil.

Het schijnt dat één derde van de kinderen in Engeland de basisschool met overgewicht of obesitas verlaat. Dat is abnormaal veel. Er zijn in Engeland kinderen die zelfs blikjes energy drink meekrijgen. Ouders die hun kinderen geen koffie geven maar wel energydrink die meer cafeïne bevat en een berg suiker. En dat dus elke dag.

Jamie Oliver pleit dan ook van een aanpak van teveel aan suiker met name in transparantie in verpakkingen en een suikertax. Een tax die niet naar de regering gaat maar naar een organisatie waarmee op scholen educatie wordt gegeven over gezonde voeding en ter bestrijding van obesitas. Ik steun dit initiatief zeker, hoewel ik dus zelf ook niet vies ben van suikers op zijn tijd. Ik ben ook maar mens en dus ook gevoelig voor die cravings.

Met deze kennis worstel ik wel met keuzes maken. Met name voor mijn kinderen. Ik wil ze best wel wat zoet beleg gunnen of een glas limonade maar gevoelsmatig weet je dat ze daarmee vrij makkelijk over die taks gaan. En fruitsuikers dan? Ja ook fruitsuikers zoals fructose vallen onder deze hoeveelheden alleen is daar wel weer mee dat fruit ook vezels en vitamines bevatten en dat geen reden mag zijn fruit te laten staan. Mooi voorbeeld trouwens. In de documentaire haalde de filmmaker een smoothie. Die smoothie bevatte maar liefst 139 gram suiker. En wij het allemaal wegdrinken onder de noemer dat het zo gezond is.

Wat is nu mijn punt? Ik weet het nog niet. Ik ben wat overrompeld van alle info. Ik ben geen voedingsdeskundige maar heb het verschil op een minimaal suiker niveau ervaren en gevoeld. Waar ik van overtuigd ben is dat het gaat, zoals vaker met dingen, om een gezonde balans. Suiker is niet de nieuwe duivel maar we consumeren er ongemerkt gemakkelijk teveel van. Genieten moet. Maar het moet geen regel zijn. Dan blijft het ook genieten. Iedereen maakt zijn eigen keuzes en uiteindelijk bepaal je zelf wat je in je mond stopt. Ignorance is bliss. De vraag is, als je de kennis wel hebt over wat voedingsmiddelen met je doen in grote hoeveelheden, of je het dan nog steeds willens en wetens naast je neerlegt. Met alle mogelijke consequenties op de lange termijn. Dat is dus mijn enige punt. Ik hoop je met deze blog dan ook puur wat “food for thought” te geven.

En dus plaats ik vandaag toch dit overheerlijke suikkerijke recept. En het zal echt niet mijn laatste zijn. Dit is dus ook een recept om van te genieten, maar wel met mate.

Heb ik je aan het denken gezet en wil je er meer over weten? Kijk dan eens hier: http://www.jamieoliver.com/sugar-rush/ of http://thatsugarfilm.com/
Ik vermoed dat we er de komende jaren links en rechts nog meer over gaan horen. Maar genoeg prediken en overwegingen, op naar het recept van vandaag.

Op een Amerikaanse site kwam ik de term “Magic bar” tegen. Een soort koekreep met kokos, gecondenseerde melk, nootjes en vaak iets van chocolade en gebroken butterscotch (wat wij weer kennen als boterbabbelaar). Op basis van diverse recepten die rondzwerven bedacht ik twee eigen varianten. Een versie waarin chocolade niet mag ontbreken maar waarin ook lekker veel oreo’s zijn weg hebben gevonden. Want oreo maakt gewoon alles lekkerder. Eigenlijk lijkt deze variant daarmee heel erg op een soort dikke Bounty. En voor de mensen die niet zo van oreo houden bedacht ik er één met wat fruit in de vorm van halva-jam en gesmolten chocolade. En met halva-jam bedoel ik jam met minder suiker en niet met zoetstoffen. Maar je kan de repen ook beleggen met vers fruit (al zou ik ze dan niet invriezen).

Dit is weer een winnaar.En aangezien ik de twee varianten op één dag maakte zat ik met twee volle ovenschalen en dus een overload aan magic bars. En gelukkig, je kan ze uit zelfbescherming ook prima invriezen. The bottom line: Gemakkelijk, overheerlijk, gemakkelijk zelf aan te passen in een variant die jij lekker vind en ook nog eens goed te bewaren. Hou gewoon de basis aan van de koekbodem, gecondenseerde melk en kokos en stop het daarna vol met dingen die jij lekker vindt. M&M’s, hazelnoten, rozijnen, gedroogd fruit, pindakaas, marshmallows of maak één van mijn twee varianten.

Wat heb je nodig:
De basis magic bar:
200 gram digestieve koek
150 gram gesmolten ongezouten roomboter
125 gram geraspte kokos
1 Blikje gecondenseerde melk

Voor de oreo variant heb je extra nodig:
1 Rol oreo in grove stukken
100 gram pecannoten grof gehakt
150 gram gehakte pure 70% cacao chocolade

De frambozen variant heb je extra nodig:
4 eetlepels halva Frambozenjam (niet light met zoetstoffen maar jam met minder suiker dan normale jam)
100 gram pecannoten grof gehakt
50 gram pure 70% cacao chocolade (gesmolten)
Optioneel nog: 50 gram gesmolten witte chocolade

De how to:
Smeer een ovenschaal van circa 28 x 20 cm in met wat boter en bekleed met bakpapier. Verwarm een oven voor op 190 graden (180 hetelucht). Smelt de boter op zacht vuur in een steelpannetje. Hak de koekjes fijn in een keukenmachine tot ze eruit zien als broodkruim. Meng de boter erdoor en giet dit mengsel in de ovenschaal. Verdeel gelijkmatig en druk aan met een lepel.

Voor de oreo versie.
Leg de gebroken oreo’s met de gebroken chocolade, gehakte pecannoten en kokos bovenop de koeklaag en schenk al verdelend de gecondenseerde melk er overheen. Dit lijkt heel weinig maar spreid het een beetje uit met een lepel zodat in alle hoekjes wat melk zit. Het komt goed geloof me. Zet de schaal voor circa 25 a 30 minuten in de oven tot het geheel stevig oogt. De melk begint dan een klein beetje van kleur te veranderen. Dan moet hij er dus uit. Laat de schaal 20 minuten afkoelen en zet daarna voor circa 1 a 2 uur in de koelkast. Snijd in repen en geniet.

Voor de frambozenversie:
Leg de kokos op de koekbodem. Schenk de gecondenseerde melk eroverheen. Dit lijkt heel weinig maar spreid het een beetje uit met een lepel zodat in alle hoekjes wat melk zit. Het komt goed geloof me. Zet de schaal voor circa 25 a 30 minuten in de oven tot deze stevig oogt en wellicht al een heel klein tikkeltje lichtbruin begint te worden. Haal uit de oven. Laat circa 30 minuten afkoelen. Smeer er de jam overheen en bestrooi met de pecannoten. Smelt de chocolade au bain marie. Giet de gesmolten chocolade in dunne laagjes er overheen. Eet nog een beetje warm of laat nu één a twee uurtjes afkoelen in de koelkast. Snijd in repen en geniet.

De repen die over zijn, zijn (zonder vers fruit) ook prima in te vriezen!
Magic Bars met oreo1Magic Bars met oreo2

Share

2 thoughts on “Magic Bars in twee varianten

  1. Af en toe suiker, prima, heb ik ook niets op tegen.
    Wel heb ik steeds meer moeite met de verborgen suikers (en transvetten)…en de manier waarop mensen beïnvloed worden meer meer meer te moeten innemen. Neem de peuterpapjes, de schoolpauze-ontbijtkoek(ontbijtkoek is een suikerbom!) of de sportdrankjes na een gewone sportactiviteit.

    Ik liep de Airborn wandeltocht. Meeste mensen lopen daar tien of vijftien kilometer. Langs de route kraampjes met patat en vette happen, alsof ze 175 kilometer moeten lopen naar een veilige vluchthaven. Het is niet nodig, echt niet nodig bij te eten na zo’n wandeling. Gewoon pauzeren met boterhammetjes kaas en ei, en appel mee voor onderweg is genoeg!

    Naast gewoon gezond eten mag je best af en toe eens wat lekkers. Zoals dit bovenstaande recept. Wow, klinkt goed, ga ik zeker eens maken op een winterse zondagmiddag.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *