De man zijn Albondigas

De man zijn Albondigas

De zomervakantie loopt langzaam naar het einde. En dus is mijn bende van drie nog volop aan het genieten van vrijheid en luie dagen. Ook mijn heldin en ik genieten mee. Want als ik naar mijn werk moet kunnen de kinderen nog blijven liggen. En dat betekent in mijn eentje de krant lezen, ontbijten en een kopje koffie. En dat terwijl het hele kippenhok nog op stok zit. Het zijn de zeldzame momentjes alleen en ik geniet er intens van. Begrijp me niet verkeerd, het kippenhok vind ik ook heerlijk, maar met altijd drukte in huis waardeer je de zeldzame momenten van rust nog meer.

Afgelopen weekend mocht de bende van drie uit logeren. Een traditie die erin is geslopen in de vakanties en waar de bende zelf ook enorm van geniet. En wij overigens ook. Mijn heldin en ik konden daardoor weer eens heerlijk samen uit eten. De keuze werd al snel gemaakt. De foodhallen. En hoewel we er heerlijk hebben gegeten werd de ervaring de tweede keer toch al wat normaler. Gezien de hoeveelheid publiek ten opzichte van de eerste keer was het nu ook een stukje rustiger. Dat was overigens wel relaxed. Maar ik ben er nog niet uit of ik het nou leuk vind om steeds van tafel te gaan om je eten te bestellen of dat ik toch liever wil blijven zitten. Het haalt het intieme van samen eten er wel een beetje af.

Een goede oplossing zou een digitale menukaart zijn waarop je kan bestellen en waarbij de bediening het eten gewoon aan tafel brengt. Dat geeft meer het idee dat je echt samen eet. Ik heb het idee inmiddels ook daar neergelegd. Is natuurlijk heel persoonlijk maar ik vind het wel een goed idee.

Na de overdaad van heerlijk eten en thuis nog een biertje en film heb ik na tijden weer eens geprobeerd uit te slapen. Het is een zware klus maar ja, iemand moet het doen. Dus offerde ik me op en besloot ik de strijd met de dekens weer eens aan te gaan. En verdomd, ik ben het niet verleerd. Tot 10:00 uur uitslapen was dan ook verdomd lekker. Daarna volgde een dagje shoppen en slenteren met de heldin, een terrasje, en daarna in de tuin in het gras en de avondzon een fles wijn dapper helpen om te voorkomen dat hij over datum zou raken. En even niet de keuken maar daarna eten laten bezorgen. Het was genieten zo met zijn tweeën. Wat zeg ik, intens genieten.

De volgende ochtend mochten we de verloren zoon en dochters weer in de armen sluiten. Want niet zo stiekem voel ik me toch wel een beetje ontheemd als ze er niet zijn. Geamputeerd. Ik heb ze gemist en gelukkig zij ons ook wel een beetje. Ik zou niet kunnen zo zonder die kleine druktemakers, nieuwsgierigaards, knuffelaars, ruziemakers, veel te snel opgroeiende wijsneuzen, mijn cabaretiers van topniveau, fantastische wereldbeschouwers, verbazende, confronterende, grappige, dappere, soms angstige, slimme, talentvolle, knapste en vooral leukste bende van drie. De rust was heerlijk maar ik laat het vooral iets zijn wat ik af en toe heel erg kan waarderen. Opgeladen en wel werd er met hun heerlijk gespeeld in de tuin en daarna heerlijk in de tuin gegeten. Ik besloot albondigas te maken. Die albondigas waarvan ik het recept in Spanje van een lokale uitbater had gevraagd en wat één van de heerlijkste maaltijden was op vakantie met mijn gezin. De bijbehorende tomatensaus bedacht ik er zelf bij en ik probeerde me te beperken tot bekende Spaanse ingrediënten.

Je kan deze ballen bakken in een pan als je houd van wat stevigere structuur. Ik maakte ze klaar in de oven zodat ze wat malser blijven. Het zijn flinke ballen maar dan heb je ook wat. En veel ook. Maar ik vroor de overgebleven ballen gewoon in voor een volgende keer. Bestrooi ze na het bakken nog met wat zout en citroensap, neem een stuk brood en drink er een glas sangria bij en geniet van een stukje van mijn vakantie.

Wat heb je nodig:
Voor de gehaktballen:
1 kg half om half gehakt
2 theelepels dijon mosterd
4 tenen knoflook uitgeknepen
6 eetlepels paneermeel of 60 gram broodkruim
Kwart bosje peterselie fijngehakt
2 theelepels zoet paprikapoeder
3 middelgrote eieren (liefst biologisch)
Zout
Peper
Olijfolie

Voor de saus:
1 witte ui, gesnipperd
2 tenen knoflook (uitgeknepen)
1 eetlepel tomatenpuree
1 theelepel gerookt paprikapoeder
1 verse rode peper
Peper
Zout
Olijfolie
500 gram passata
Sap van 1 derde citroen (of meer naar smaak)
Scheutje appelazijn.
2 Theelepels suiker
Bestrooien met gehakte Peterselie

De how to:
Meng alle ingrediënten voor de gehaktballen door elkaar. Vorm er met vochtige handen circa 20 ballen van. Leg ze op een bord en dek af met alu folie. Laat een uur maar idealiter drie uur opstijven in de koelkast.

Zet een pan op middelhoog vuur. Snipper de ui en bak deze tot ze zacht zijn in een flinke scheut olijfolie. Pers de tenen knoflook er boven uit en voeg de paprikapoeder en tomatenpuree toe. Roer even door en bak een minuutje om de tomatenpuree wat zoeter te laten worden. Verwijder de zaadlijsten van de rode peper, snijd in ringen en voeg toe samen met de passata en de suiker. Zet het vuur laag. Voeg citroensap en een klein scheutje appelazijn toe. Breng op smaak met zout en peper. Roer, voordat je de saus straks over de gehakballen giet, een klein bosje vers gehakte peterselie erdoor.

Verwarm de oven, als je de gehaktballen wil klaarmaken, voor op 250 graden (240 hetelucht). Verwarm een braadslede mee in de oven.

Haal de ballen uit de koelkast. Rol ze nog even snel mooi rond. Doe een scheut olijfolie in de loeihete braadslede en leg de ballen erin. Rol ze even rond in de olie en zet ze voor 15 minuten in de oven.

Haal de ballen na 15 minuten uit de oven, giet het grootste deel van het vet af en giet de tomatensaus bij de ballen. Hussel door elkaar en zet de braadslede voor 5 minuten terug in de oven. Sprenkel er nog wat citroensap over en wat verse peterselie en je kan aan tafel! (vries het teveel aan ballen en saus in voor een andere keer).

Albongidas1

albongidas3

Share

3 thoughts on “De man zijn Albondigas

  1. Pingback: Slabootjes met garnalen, gerookte zalm en zelfgemaakte whiskeysaus | De man die koken kan

  2. Pingback: #FIMMfoodblogWeekmenu 12 – Feestje in mijn mond

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *