De man die nog even koken kan

De man die nog even koken kan

Leukste lezers. Poe dit word me een blog. Want hoe ga ik nou even vier jaar bloggen samenvatten? De achtbaan die De man die koken kan heet. Voor u als lezer wellicht niet maar voor is mij dit toch een rit. Ik kan mij nog goed herinneren dat ik begon met bloggen vier jaar geleden. Het werd mijn (kokende) uitlaatklep. Omdat ik van schrijven houd, koken en mensen blij te maken met eten. Een plek om mijn recepten te delen, maar ook mijn hoop, liefde, verdriet en belevenissen. Ik ben vaak enorm open geweest in deze vier jaar en jullie hebben kunnen meegenieten of huilen van alles wat mij bezig hield. En jullie gavKookboek de man die koken kanen steun, waardering en kookte mijn recepten. En dat streelde ook weer mijn ego. Ja kom op. Het is gewoon zo. Wie zegt dat ze bloggen maar het niet uitmaakt of ze gelezen worden, die liegen. Daar kan je donder op zeggen. Donder dus.

 

 

 

 

 

Eén van mijn eerste foodfoto’s. Man wat moest ik nog veel leren.

Ik schreef de afgelopen jaren over de bende van drie, vakanties, hersenspinsels, het verlies van dierbaren, mijn jeugdherinneringen, de herinneringen aan eten, over helden en over lome zomergedachten. Ik ging de strijd met mijn eigen kilo’s aan, de foodrevolution, schreef over suikers en schreef naar mijn idee interessante stukken over voeding. Wekelijks en soms tweewekelijks deelde ik mijn nieuwste kookcreaties en boekrecensies.

 Ik mocht, volgend uit mijn blog en recensies naar boekpresentaties.Ik mocht naar Man bijt hond, Jamie Oliver ontmoeten, heel veel andere leuke schrijvers interviewen en ontmoeten, boeken testen en restaurants bezoeken. Ik kreeg af en toe testproducten toegezonden en mag ook daar wat vinden. Hoogtepunt in deze achtbaan was natuurlijk mijn eigen kookboek dat nu een jaar uit is (en nog steeds verkrijgbaar). Een dolle boel dus voor mij.

Maar lieve mensen, het is bijna tijd om het (kook)boek te sluiten. Nadat ik mijn keuze om geen tweede kookboek te schrijven in de vriezer zette, begon ook het idee om te stoppen met bloggen soms op te poppen in mijn grijze massa. Want vergis u niet, het is een hobby en passie. Maar wel één die veel tijd kost en ook ten koste gaat van andere zaken. Wekelijks weer een leuk of origineel stuk schrijven, foto’s maken en stylen, recepten bedenken en inplannen. Het geeft toch altijd een vorm van prestatie-en tijdsdruk. En soms wordt je nieuwste creatie bejubeld, maar soms komt er geen enkele reactie op al het werk wat je doet. Iets waar overigens geen pijl op te trekken is.

Het zaadje om te stoppen begon te groeien. Ik besloot de dertig recepten die ik al klaar had voor een tweede boek nog met jullie te delen. Regelmatig kook ik met genoegen iets nieuws. Maar het voelt langzaamaan toch wel wat als gedoe om dan weer in de middag te moeten fotograferen, te eten en het recept tot in de puntjes op papier uit te werken.
Afgelopen weekend maakte ik een bucketlist recept. Een recept dat ik al tijden wilde maken. En ik was er drie dagen mee bezig. Dit wordt mijn huzarenstuk heb ik besloten. Niet omdat ik koken niet meer leuk vind maar domweg omdat het naast lekkere maaltijden mijzelf niet genoeg meer oplevert. Het is leuk gevolgd te worden op sociale media en reacties te krijgen en evenementen te bezoeken. Maar de kern is dat ik lol wil hebben in wat ik doe. En lol heb ik in koken maar ik voel de noodzaak of de beloning die het delen en uitwerken daarvan oplevert niet echt meer. En voordat u mij massaal gaat ontvolgen. Nee, ik stop nog niet. Maar ik ga op termijn wel stoppen dus. Deze blog is bedoelt om de overgang voor u en mij wat makkelijker te maken. Wanneer? Als mijn recepten op zijn. En dat zal ongeveer met een week of 20 zijn. Dan zijn de recepten en foto’s op en dan vind ik het na 4 ½ jaar bloggen wel genoeg geweest.

Maar Walter, vertel, vertel: 1) blijft je site online? 2) Wat ga je met de recepten doen? 3) Hoe moet ik nu verder zonder je?Nou dat zal ik jullie zeggen. 1) De man die koken kan blijft nog enige tijd online als ik gestopt ben. 2)Ik ga voor het offline gaan proberen een digitale PDF uit te brengen van alle recepten op mijn blog. Ik zal daar later meer over vertellen maar kortgezegd komt er een soort digitale versie van mijn blog beschikbaar op mijn blog die voor een klein bedrag (denk aan een paar euro) bij mij te bestellen is. Ik wil mensen de tijd geven die aan te schaffen voordat ik mijn toetsenbord neerleg. Ja, het kost wat. Maar daarmee krijg je dan ook wel alle recepten van 4 ½ jaar bloggen in je mailbox. Daarna gaat de blog definitief offline is nu mijn idee. En 3.. ik zou het niet weten. Ik hoef namelijk niet zonder mijzelf te zijn. Maar kop op, rechte rug en doorkoken denk ik dan maar.

Zo het hoge woord is eruit. Ik wil u allen in ieder geval enorm bedanken voor alle mooie woorden, de moeite die u nam mijn boek te kopen, recepten te maken, te reageren en deel uit te maken van mijn (kook)leven. Een diepe buiging voor u!. Geniet de komende tijd nog van mijn reepten maar weet dat er een einde aankomt. Het is mooi geweest. Binnenkort weer een nieuw recept. Het voelt gek om te zeggen maar toch is het zo. En daarna zal ik u, zodra ik meer weet over het digitale blogboek, daar meer over vertellen. Tot die tijd.. kookon!

De man die koken kan kookboek

Share

14 thoughts on “De man die nog even koken kan

  1. Geregeld stond en staat er een maaltijd naar een recept van jou op tafel in Böttigheim. Jouw kookboek blijft een inspiratiebron. Ik heb je blog met veel plezier en respect gelezen. Ik begrijp heel goed dat je wilt stoppen met bloggen. Ik verheug mij op de 20 recepten die nog volgen!
    Lieve groeten.

  2. Wat een moeilijke beslissing! En wat jammer ook; ik lees graag je blogs en kook nog steeds uit je boek. Maar ook begrijpelijk. Zelf denk ik er stiekem ook wel eens over om te stoppen; er gaat gewoon zoveel tijd en moeite in zitten. Aan ‘s middags koken en fotograferen ben ik gelukkig nooit begonnen. Dan maar minder mooie foto’s, dat is mijn consessie. Ik ben benieuwd naar je e-book met recepten! Blijf ben wel actief op IG of Twitter?

  3. Dat is jammer. je bent ongeveer de enige website die spontaan in me opkomt als ik weer eens niet weet wat te koken. Nu is dat (voor mij) gelukkig niet wekelijks, maar je bent een regelmatige inspiratiebron. Lekkere recepten, goed te volgen. Leuk idee van die pdf. Succes met de laatste loodjes en hartelijk dank voor al je inspanningen, want dat geloof ik best: het is een hoop werk en allemaal gratis en daar bedanken we je eigenlijk te weinig voor. Dus bij deze: het wordt zeker gewaardeerd, dank je wel!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *