Carrotcake met kokosroom

Carrotcake met kokosroom

Zoals beloofd zou ik dit weekend nog een recept plaatsen en op de valreep houd ik mij aan mijn belofte. Carrotcake met kokosroom. Een traktatie die het weekend waardig is. Tussen een aantal hockeywedstrijden, huishoudelijke taken (wie heeft ze niet) en een belangrijke verjaardag van mijn schepster was het dit weekend druk.

Maar nu ik net met mini-me aan zijn spreekbeurt heb gewerkt heb ik even de tijd om wat te krabbelen op mijn digitale notitieblok. De laatste tijd was er weinig echte vrolijkheid op mijn blog. Ik las het ook terug in de leescijfers van mijn blog. Nu was ik al niet één van de grotere bloggers, er was altijd wel een trouwe aanhang. Het geeft niet hoor. Kan er ook niet mee zitten. Ik snap ook wel dat mensen of komen voor recepten of voor luchthartigheid. Het gewone leven is immers al soms somber genoeg. Maar ook somberheid raakte mij helaas en de laatste twee jaar gaan niet als de beste voor mij en mijn naasten de boeken in. Ik weet niet hoe het bij jullie is. Maar circa 10 jaar geleden bestond mijn sociale leven eerst veel uit huwelijken, nieuwe relaties en geboortes. Vooral veel om te vieren. Nu is het de laatste tijd vooral veel beëindiging van relaties, soulsearching en twijfels over beroepskeuzes en ziektes van naasten. Stabiliteit is wat verder te zoeken dan voorheen. Het is droevig om te zien. De liefde die over is, ondanks dat een ieder het voor de kinderen en ander wel zo goed mogelijk probeert op te lossen. Ik gun een ieder nieuw geluk en hoop dat ze dat weer gaan vinden. Kijk ik bij mij om mij heen dan is mijn dochter, die voor mijn gevoel net uit de luiers is, al bijna toe aan de middelbare. Puberen begint, mijn zoon gaat volgend jaar naar groep 8 en de kleinste.. wat is klein.. wordt in maart 9. Begin ik toch te begrijpen waar die grijze haren van mij opeens vandaan komen.

Het zullen de fases des levens zijn die ook mij niet overslaan. Maar ondanks dat het hier thuis stabiel is gaat het leed van een ander ook mij niet in de koude kleren zitten. Om alle drukte en hectiek even te ontvluchten, vluchtte wij vorige week even naar drukte en hectiek.

We gingen met de bende naar Dublin. De kinderen waren al tijden erg nerveus om een keer te vliegen. Omdat de laatste keer een jaar of 8 geleden was voor de oudste. Onze twee keer geannuleerde rondreis door Canada staat nog steeds op ons verlanglijst en met een week of twee geleden leek dat nog best weer eens dichterbij te gaan komen. (pre enorme corona-stijging). Maar goed omdat we de bende eerst graag een korte positieve ervaring wilde geven met vliegen voordat we ze 8 a 9 uur een vliegtuig in zouden slepen besloten we dat het een uitstekend excuus was om ze in de herfstvakantie een vliegtuig in te slepen. Dus boekte we een vlucht, vulde een berg papieren in over corona, boekte een hotel en togen naar Schiphol. En wat hebben ze zich dapper gedragen en vonden ze het vliegen uiteindelijk allemaal erg meevallen. Ook ik vond het weer heerlijk eens mee te maken. De hectiek van inchecken en security vind ik altijd wel druk maar als ik eenmaal mag boarden voel ik me weer in mn hum. Want dan gaan we echt. En Dublin was een leuke stad, ook voor kinderen. En met een half uur trein zit je zo aan de Ierse kust en in de natuur. Ook erg fijn omdat we allemaal toch iets meer van natuur dan van stad blijken te houden. Letterlijk even afstand nemen van alles en even eruit. Het is goed voor de ziel. Wat perspectief van je computerscherm, je werk, alles wat er speelt. Moe van lijf, luchtig in mn hoofd. Super dankbaar dat we dat de kinderen zo een reis konden bieden en eerlijk gezegd onszelf ook. Ik tel mn zegeningen regelmatig.

Wat de tijd ons verder gaat brengen? Geen idee. Ik voorzie komende dinsdag wel weer wat nieuwe beperkingen maar ook daar komen we wel weer uit. We maken voorlopig maar even geen nieuwe grote plannen. We zien het wel weer. Voor nu sluit ik dankbaar af met dit lekkere recept. Ik wens u een goed weekend nog. Kookon!

 

Wat heb je nodig:
5 middelgrote eieren
85 g bruine basterdsuiker
85 g kristalsuiker
420 g bloem
1 theelepel kaneel
3 theelepels cacao
1 theelepel bakpoeder
125 ml olijfolie en wat extra voor invetten
300 g geraspte wortel
3 handjes studentenhaver

Voor de room:
250 g ricotta
60 g santen (geraspte kokos)
1 theelepel vanille-extract
4 eetlepels kristalsuiker

Verder nodig:
Springvorm van 26cm
Bakpapier
Satéprikker

De how to:
Verwarm de oven voor op 160 graden (150 hetelucht). Bekleed de springvorm aan de onderzijde met bakpapier en smeer de zijkanten in met wat olijfolie.

Doe de eieren met de suikers in een mengkom en mix met een mixer 6 minuten tot ze bleek en luchtig zijn.

Voeg het bloem, kaneel, cacao, bakpoeder en olijfolie toe en spatel tot een kleverig beslag. Spatel daarna de wortels en studentenhaver erdoor. Doe het beslag in de springvorm en zit voor circa 45 minuten in de oven of tot een satéprikker er schoon uitkomt als je deze in het midden van de taart steekt.

Laat 15 minuten afkoelen en haal de taart daarna uit de springvorm en laat afkoelen op een draadrooster.
Klop voor de room de ingrediënten door elkaar. Snijd de taart in de breedte doormidden en smeer de room erover. Leg de bovenzijde van de taart er bovenop en bewaar of in de koelkast of serveer direct.

Carrotcake met kokosroom

Share

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *