Appel karamelkoeken

Appel karamelkoeken

Dag leuke lezers. Ik ben weer terug van vakantie. En ter ere van mijn vandaag 40e verjaring een heerlijk recept voor appel karamelkoeken. Dank u voor de felicitaties, ik vind u ook erg goed. Ik ben er nog niet helemaal uit wat ik van deze “mijlpaal” vind. Het alternatief van niet 40 worden is bijzonder deprimerend dus ben ik op zich wel blij dat ik het gehaald heb. En in behoorlijk goede gezondheid ook. Maar ergens til ik er zwaarder aan dan ik had gedacht. Zoals de net te volle boodschappentas die je elke keer weer verbaasd.

Ergens besef ik mij wel dat leeftijd slechts een nummer is maar aan de andere kant ben ik ergens bang dat ik op gezondheid en fitheid mijn beste tijd achter mij heb, in plaats van nog voor mij. Niet dat dit een dag geleden anders was maar het raakt mij gewoon meer. Het is totale kolder (een woord dat bij een 40-jarige hoort) maar het is een gevoel. Krijg ik mijn lichaam misschien niet meer zo fit als tien jaar geleden?

Toen rende ik ik sneller en verder. Nu ren ik nog steeds maar heb ik ook veel blessures. Het is een gevoel dat een beetje blijft hangen. Aan de andere kant zie ik mijn broers (5 jaar ouder) wel de ene na de andere fitte prestatie volbrengen. Dat motiveert me enorm. Ik vind het vooral gek dat dit het gene is waar ik mij druk om maak. Het lichamelijke dat minder gaat worden. Uiteindelijk is het lichaam natuurlijk wel het enige instrument dat je hebt gekregen en waar je het mee moet uitzingen. En ik wil niet dat het verval inzet en het gevoel hebben dat het op dat sportieve vlak “klaar is.” Nogmaals het is kolder en het is een getalletje. Maar ik moet het nog even leren accepteren. Dat het is wat het is.

Laat ik voor nu maar vooral blij zijn. Ik heb de grote 4-0 aangetikt. En buiten het lichamelijke ligt er veel moois nog voor mij. Daar ben ik van overtuigd. Dus vandaag de champagneflessen maar laten knallen en vieren dat ik dit mag meemaken. Proost en een slok op hen die het niet mochten halen. Want jeetje wat loop ik nou eigenlijk te zeuren. Schouders eronder. En als ik wat wil op sportief vlak daar gewoonweg hard voor gaan trainen. Oké, ik ben er al overheen. Hoera veertig welkom en fijn dat je er bent! We maken er wat van samen. Op naar Abraham en zijn mosterd.

Onze vakantie was overigens heerlijk. Ik ben nog beetje aan bijkomen van de terugreis en alles weer op zn plek zetten maar we zijn met de bende en de hond drie weken op drie campings geweest met onze vouwwagen. Eerst Normandië, toen Bretagne en als laatste La Rochelle (Fouras). Met hele mooie warme dagen en dagen waar er (veel) regen was en net de 20 graden werd aangetikt. Waar we op elke camping na het opzetten van de vouwwagen een fles wijn dronken en pizza’s bestelde. Waar we de laatste 8 maanden corona-gekte, thuiswerken, thuisstudie, beperkingen en versoepelingen en weer beperkingen en dergelijke even konden vergeten. Het was zo fijn even niet dagelijks met al het nieuws geconfronteerd te worden en gewoon even te kunnen zijn. Helemaal niet erg om daar in de winkels of musea, toiletgebouw een bewijs of mondkap te gebruiken maar niet steeds dat sluimerende nieuws wat er nu weer gaat veranderen.

We genoten van de zee, de historie, een ijsje af en toe en wandelen, spelletjes, zwemmen en af en toe een dagje uit. Heerlijk om ook in de Franse supermarkten te snuffelen en alle locale producten te zien (en de trots die Fransen hebben op lokale voeding) en in de avond lekker beetje wat op de bbq klaarmaken. Af en toe deed ik een rondje op de hardloopschoenen langs kusten, bossen en landwegen en we liepen met de bende nog even de avondvierdaagse die dit jaar ook niet doorging maar waardoor we ze wel de medaille konden omhangen. En als laatste hakte we een knoop door. We hebben een tweede hond aangeschaft die we deze week gaan ophalen. Een knappe Black and Tan Jack Russel dame als metgezel voor onze Border Collie. We wilden altijd al eens twee honden. En dit was het juiste moment. Toen we in de avond naar een kermis gingen en de naam van de kermis zagen wisten we ook direct de naam. Luna (loena). Past prima ons rijtje met dieren met een L. Want we hebben een Loki en drie cavia’s die Lucy, Lexi en Limoni heten.

Ook besloot ik na een tijdje twijfelen twitter te verlaten. Ik heb mijn account opgezegd. De discussies vind ik te hard en het vervormd het beeld dat ik heb van de wereld. De keiharde voors en tegens, racisme, links, rechts, het schofferen. Ik vond het altijd leuk om mensen hun beslommeringen te lezen maar de toon is zo verhard en mensen worden zo niet in hun waarde gelaten. Daar wil ik geen onderdeel van zijn. Het geeft daarnaast ook nog wat extra rust omdat ik een app minder “moet” checken. Dus wil je mij nog wel volgen dan kan dat uiteraard hier of via Instagram waar ik wel actief ben. Daar is de toon nog wel gezellig. Nu ga ik mijn kaarsjes maar uitblazen. Het zijn er heel wat dus daar ben ik wel even mee bezig. Ik wens u een heerlijke dag en probeert u vooral dit recept eens. Het is eigenlijk een soort appel crumble cake en dan ook nog met karamelsaus. Daar gaat u geen spijt van krijgen. Met liefde van mij voor u. Kookon!

Wat heb je nodig:
Voor de bodem:
180 g roomboter en wat extra
75 g lichtbruine basterdsuiker
½ theelepel zout
180 g bloem
1 eetlepel cacao

Voor de vulling:

6 kleine appels (je hebt circa
450 g appelstukjes nodig)
(bijvoorbeeld elstar)
½ theelepel citroensap
2 handjes rozijnen
2 handjes gemengde noten
½ theelepel gemberpoeder
¼ theelepel kaneel
4 eetlepels lichtbruine
basterdsuiker
4 eetlepels bloem

Voor de crumble:
25 g havermout
1 eetlepel cacao
150 g bloem
75 g rietsuiker
1 theelepel vanille-extract
75 g ijskoude roomboter

Voor de karamel:
50 gr suiker
20 ml slagroom
12 gr boter
snuf zeezout

Verder nodig:
ovenschaal van 28 x 20 cm
bakpapier
steelpan
optioneel keukenmachine
met hakmes
ovenhandschoen of
theedoek

De how to:
Vet de ovenschaal in met een beetje boter zodat het bakpapier niet gaat schuiven en bekleed met bakpapier. Verwarm de oven voor op 150 graden (140 graden heteluchtoven).

Begin met de bodem. Smelt de boter voor de bodem in een steelpan op een laag vuur. Doe suiker en zout in een kommetje, en bloem met de cacao in een ander kommetje. Haal de steelpan van het vuur als de boter gesmolten is. Roer de suiker en het zout door de gesmolten boter. Voeg bloem en de cacao toe. Roer tot het mengsel een geheel is.
Verdeel het mengsel over de bodem van de ovenschaal tot het een egale laag is. Dit kan met de achterkant van een lepel, maar het is beter het mengsel even af te laten koelen en het met je vingers uit te spreiden. Zet de schaal 15 minuten in de oven en ga verder met het recept.

voor de vulling:
Schil de appels, verwijder de klokhuizen en snijd de appels in zeer dunne plakjes. Je hebt circa 450 gram appelstukjes nodig. Besprenkel met een beetje citroensap. Voeg de rozijnen, gemengde noten, gemberpoeder, kaneel, lichtbruine basterdsuiker en bloem toe. Schep dit om. Je vulling is klaar.

Meng voor de crumble de havermout, cacao, bloem en suiker met een lepel of garde. Giet het vanille-extract erbij. Snijd de boter in blokjes en voeg deze met een paar druppels koud water (echt, een paar druppels water ja) toe. Kneed alles met je handen kort door tot het op klei lijkt. Wrijf er broodkruimels van en zet opzij OF doe alle ingrediënten in een keukenmachine en pulseer het mengsel tot het lijkt op broodkruimels. Breng het mengsel met je handen bij elkaar tot een bal. Knijp even goed samen en wrijf tussen je vingers zodat er grote en kleine klontjes overblijven. Nu is het tijd om alle onderdelen samen te voegen.

Haal de ovenschaal uit de oven en verhoog de oventemperatuur naar 180 graden (170 graden heteluchtoven). Verdeel de plakjes appel, noten en rozijnen over de bodem en druk een beetje aan zodat je een mooie egale laag hebt. Noten die in de weg zitten leg je bovenop. Verdeel de crumble gelijkmatig over de vulling. Bak circa 30 à 35 minuten of tot de crumble bovenop goudbruin en wat krokanter is.

Haal de schaal uit de oven en laat ongeveer 45 minuten afkoelen. Zet de schaal vervolgens een paar uur (of beter, een nachtje) in de koelkast. Zodra de koek volledig is afgekoeld, kun je de schaal afdekken met vershoudfolie.

Maak de karamel tot maximaal 3 dagen voor het maken van de appelkoeken. Doe de suiker in een steelpan en voeg zoveel water toe dat de suiker net onder water staat. Breng het water met de suiker aan de kook op een middelhoog vuur en zwenk af en toe met de pan maar roer niet. Laat de suiker zachtjes koken en blijf regelmatig zwenken met de pan tot je karamel hebt met een mooie gouden tint. Proef niet in verband met het hele nare brandwonden!

Snijd intussen de boter in blokjes. Doe in een bakje en schenk de slagroom erbij. Haal de pan van het vuur met een ovenhandschoen of theedoek. Klop de room en boter met een garde snel door de karamel. Dit spettert een beetje, doe dit daarom boven je gootsteen. Klop dan een snufje zout erdoor. Wanneer er karamel is gekarameliseerd aan de zijkant van de steelpan kun je de pan eventueel nog even op het vuur zetten om dit weer te laten smelten. Blijf wel kloppen met de garde. Giet de karamel in een bakje en laat afkoelen.
Bewaar daarna (maximaal 3 dagen) afgedekt in de koelkast. Wanneer je de koekjes gaat serveren kun je de karamel eventueel kort opwarmen in de magnetron. Snijd de appelkaramelkoek in repen en daarna in vierkanten. Eet de koeken op kamertemperatuur, warm of koud en sprenkel vlak voor het serveren de karamel erover.

Tip: Houd er rekening mee dat de koeken, voor het beste resultaat, een paar uur
(of liever een nacht) in de koelkast moeten opstijven.

appel karamelkoeken

appel karamelkoeken

Share

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *