Aardbeienmousse met cantuccini

Aardbeienmousse met cantuccini

Mensen mensen, wat is het leven toch een raar iets. Ik weet dat ik daar laatste tijd veel over schrijf. Maar het houd me zo enorm bezig. Komt omdat de structuur een beetje overhoop licht en ik door het nieuwe werk overladen wordt met nieuwe indrukken. Grote nieuwe beslissingen worden vaak wat groter in mijn hoofd en dat geeft altijd stof tot nadenken. Die stof is trouwens ook inspiratie. Waarom doe ik dingen zoals ik doe? Kan ik meer bijdragen? Moet ik niet meer bijdragen? Dus voordat ik overga op het recept van de dag, aardbeienmousse met cantuccini eerst wat gereutel uit mijn pen.

Ik kan in deze blog ook schrijven over mijn tuin, kinderen, het nieuws, de aankomende vakantie of elk ander onderwerp. Maar ik heb een gebrek aan groene vingers. Ik herken kruiden wel maar weet feiloos, naast onkruid ook de vaste planten te snoeien. Het leven van mijn bende van drie houd ik liever enigszins uit mijn blog. Zij vragen niet om een schrijvende vader, wel een bakkende. En dan het nieuws. Hiervan volg ik vanwege grote drukte en om mijzelf niet teveel druk te maken enkel de highlights. Bovendien heeft u vast nu.nl of een ander nieuwsmedium en u komt hier voor uw lol en vast niet mijn voor mijn niet door enige kennis gehinderde mening om wat meer tolerantie, liefde en vrede met elkaar.

Dan is er nog de aankomende vakantie. Ja die gaat komen en ook ik ga met de bende en heldin. Beetje door Duitsland, Oostenrijk en Italie rijden en kamperen. Iets waar ik naar uit kijk. En om onze vissen in ons aquarium een beetje te steunen en te voorkomen dat u massaal mijn vriezer leeg steelt hebben we de lokale ME-er, bodybuildvereniging, de zojuist verboden motorvereniging en de roedel politiehonden weer bereid gevonden om op het huis te passen. Dan weet ik in ieder geval dat de inhoud van de vriezer goed terecht komt.

Of dus elk ander onderwerp. Daar kan ik ook over schrijven. Laat ik dan in ieder geval nog wat zeggen over eten. Want tenslotte komt u daarvoor. In mijn nieuwe werk houd ik mij bezig met duurzaamheid en afval. U kunt daar van alles over vinden en dat mag. Wie ben ik om wat over uw waarden te vinden. Maar laat ik voorop stellen dat ik ook de noodzaak zie en voel daar wat aan te doen. Ik wil bijdragen om onze steeds schaarser wordende grondstoffen zo goed mogelijk te (her)gebruiken. We moeten aan de slag om ook in de toekomst genoeg eten te hebben voor iedereen. En als u niet gelooft in de klimaatverandering dan is dat uw recht. Ook al vinden anderen dat krom. Maar mocht u er niet in geloven. Kan het beter omgaan met grondstoffen, afvalstoffen en voedsel kwaad? Nee toch? Hoe dan ook, ik heb ook duurzaam voedsel ook in mijn nieuwe werkpakket. Het is een klein stukje van mijn werk maar alleen dat is al enorm leuk.

Grote vragen op wereldniveau daarbij zijn: Hoe voeden we de mensen in de toekomst? Gaan we minder vlees en vis eten en meer vegetarisch of meer veganistisch? Deze producten kosten minder grond en minder belasting voor het milieu dan bijvoorbeeld de productie van één kilo vlees.
Daarmee hoeft u niet bang te zijn nooit meer een stukje vlees, vis of kip te kunnen eten in de toekomst of dat het niet meer zou “mogen” maar wellicht wel wat minder om zo meer andere producten te kunnen verbouwen. Is dat erg? Ik vind van niet. Vlees was immers altijd al een luxe-product.

Voedsel is een enorm boeiend onderwerp en één van de eerste stappen naar een duurzamere voedselkringloop is voedsel uit de eigen regio eten en minder verspilling. Dat zijn ook van die mooie onderwerpen. In mijn nieuwe werk zie ik daar veel nieuwe initiatieven van en ik moet zeggen dat het enorm gaaf is hoe betrokken mensen zijn. Wat er allemaal wordt bedacht en de passie die er is is. Ik ga de antwoorden op deze grote vragen overigens niet zelf geven maar probeer vooral de mensen bij elkaar te brengen die hier kennis van hebben om gezamenlijk tot nieuwe oplossingen te komen. En ik zou ik niet zijn als ik daar ook wel een mening bij heb. Voor mij gaat het dan niet om de vragen op wereldniveau maar vooral binnen mijn eigen stad.

Ik verbaas me en verwonder mij ook veel. Want waarom exporteren wij bloemkool naar Frankrijk en halen we tegelijkertijd bloemkolen uit Frankrijk op? Waarom willen we het hele jaar al het fruit kunnen halen in de supermarkt? Is het niet lekkerder als het juist in het seizoen is en je er bijvoorbeeld net als asperges of pepernoten op kan verheugen als het er weer ligt? Het is toch gek om fruit de halve wereld om te vliegen? En waarom moeten komkommers in hemelsnaam recht zijn? Daar is toch geen enkele zinnige reden voor? Het zijn vraagstukken waar mijn keukenhart sneller van gaat kloppen. We gaan een nieuwe tijd in en zoals het wisselen van een baan of omgeving is verandering echt niet altijd slecht. Ik voel aan alles dat ik een juiste keuze heb gemaakt. Dus go with the flow lieve volgers en lezers en laat u meevoeren in dit nieuwe tijdperk. Blijf kritisch maar draag een steentje bij. We willen toch nog veel meer generaties laten genieten van dit blauwe en groene stukje aarde?

En in het kader van genieten presenteer ik u vandaag een lekkernij. Aardbeienmousse met cantuccini. Hoe lekker en simpel is dat! En aangezien de aardbeien in het seizoen en op zijn lekkerst. Meepakken dus. Eet smakelijk en kookon!

Wat heb je nodig:

1 theelepel vanille- extract
250 g mascarpone
250 ml slagroom
300 g verse aardbeien
3 eetlepels poedersuiker
15 cantuccini koekjes

Verder nodig:
mixer

De how to:
Dit recept is doodsimpel.
Mix de eerste drie ingrediënten lobbig kloppen. Verwijder de kroontjes van de aardbeien en halveer ze. Mix dan de aardbeien en poedersuiker door je lobbige mengsel. Breek de cantuccini koekjes in een theedoek met bijvoorbeeld een deegroller tot kruimels waar wat grove en fijne stukjes in zitten.

Verdeel de kruimels over glaasjes en verdeel daarna de mousse erover. Serveer direct.
aardbeienmousse met cantuccini

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *